เห็นว่าในส่วนลึกของเขาไป๋เยี่ยน ได้ปรากฏพลังลมปราณของปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ขึ้นมาพร้อมกันถึงสองสาย!
“นี่มัน…” พานโชวหูใจสั่นอย่างรุนแรงจนไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป “ในส่วนลึกของเขาไป๋เยี่ยนเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ภายในถ้ำ ร่างสูงใหญ่ที่ดูเกือบจะโปร่งแสงปรากฏขึ้นข้างกายลูเยี่ย
“น้องชาย จะฆ่าใคร?”
ร่างสูงใหญ่นั้นเป็นชายหนุ่มในอาภรณ์สีขาว ใบหน้าหล่อเหลางดงาม ที่กลางหว่างคิวมีลวดลายสีทองคล้ายเปลวไฟที่ติดตัวมาแต่กำเนิด ทันทีที่ปรากฏตัวชายหนุ่มอาภรณ์ขาวไม่พูดพร่ำทำเพลง ถามถึงการสังหารคนทันที ความมุ่งร้ายในคำพูดนั้นแสดงออกอย่างชัดเจน
“พี่โม่เฉิน ครั้งนี้้…” ลูเยี่ยกำลังจะอธิบาย
ชายหนุ่มอาภรณ์ขาวกลับเอ่ยตัดบทว่า “ในเมื่อเจ้าได้ปลุกพลังของรอยประทับของข้าขึ้นมา ย่อมเป็นเพราะเจ้าถูกคนรังแก ไยต้องอธิบาย? ลุยเลยสิ!”
นี่คืออุปนิสัยของโม่เฉิน เขาคือจอมมารหวงเฉวียนที่แหกคอกที่สุดในสายตาของผู้ฝึกตนมารแห่งดินแดนหลิงชาง! ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นหนึ่งในสี่จ้าวแห่งวิถีมาร! แต่ในใจของลูเยี่ย พี่โม่เฉินเปรียบเสมือนพี่ชายต่างบิดามารดาที่ดี
ในสมรภูมิสนามรบนอกอาณาเขต พี่โม่เฉินคอยปกป้องเขามากที่สุด เคยต่อสู้กับเทพมารนอกอาณาเขตเพื่อช่วยเขามาแล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้ง เมื่อถามถึงเหตุผล เขามักตอบด้วยน้ำเสียงดูแคลนเสมอว่า การช่วยพี่น้องตัวเอง จำเป็นต้องมีเหตุผลด้วยหรือ? อยากตอบแทนบุญคุณหรือ? ก็แค่เชิญเขาดื
