างคนซุ่มซ่อนอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เมื่อพันปีก่อน อดทนรอคอยมาจนถึงวันนี้”
“บางคนปิดบังชื่อแซ่ ซ่อนตัวในเมืองที่มีชื่อว่าเมืองเทียนเหอนั้น และก็รอคอยมานานไม่รู้กี่ปีแล้ว”
“ในหมู่พวกเขาเหล่านั้น มีทั้งราชาปีศาจที่ยิ่งใหญ่ จอมมารผู้ไร้เทียมทาน…”
“หากจะกล่าวถึงที่มาที่ไป เรื่องนั้นก็ยิ่งซับซ้อนมากทีเดียว”
“ต้าเฉียนเป็นเพียงสระน้ำเล็กๆ ในโลกมนุษย์แห่งนี้ แต่ส่วนใหญ่ในหมู่พวกเขาล้วนมาจากสี่คาบสมุทรแปดดินแดนของโลกมนุษย์”
“หากเปรียบพวกเขาเป็นมังกรที่ข้ามแม่น้ำ เจ้าอย่างมากก็เป็นเพียงงูเล็กๆ ในบึงโคลน เจ้าจะเอาอะไรไปช่วงชิงกับพวกเขา?”
เมื่อกล่าวจบ หญิงชราก็ส่ายศีรษะเล็กน้อย “ฟังข้าสักคำเถิด โอกาสอันยิ่งใหญ่นี้ เจ้ามิอาจไขว่คว้าได้”
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณนิ่งเงียบไป
อีกาหัวขาวก็ตกใจอย่างยิ่งที่ได้ยินเช่นนั้น
ท่านยายที่เลี้ยงดูตนเองมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย รู้เรื่องมากมายเช่นนี้ได้อย่างไร?
อีกาหัวขาวอดไม่ได้ที่จะถาม “ท่านยาย ทำไมเมื่อก่อนท่านไม่เคยเล่าเรื่องเหล่านี้ให้ข้าฟังเลยเล่า?”
หญิงชราแย้มยิ้มอย่างเมตตา “เจ้าก็ไม่เคยถามข้านี่”
อีกาหัวขาว “……”
ในความทรงจำของมัน ท่านยายเป็นเพียงหญิงชราธรรมดาๆ ที่ใจดี อ่อนโยนและเรียบง่ายซื่อสัตย์
ท่านยายแทบไม่เคยออกไปไหนเลย มักจะอยู่เฝ้าต้นหม่อนเก่าแก่ต้นนั้นตลอดทั้งปี เก็บใบหม่อนเลี้ยงไหม ใช้เส้นไหมเย็บปะเสื้อผ้า
แม้แต่เวลาที่ออกไปข้างนอกเป็นครั้งคราว นางก็จะกลับ
