มาอย่างรวดเร็ว
ตามคำบอกเล่าของท่านยาย เขตหวงห้ามลึกลับนั้นอันตรายเกินไป ไม่ควรออกไปข้างนอกจะเป็นการดีที่สุด
อีกาหัวขาวเคยเสนอว่า ให้ยายออกไปอยู่ที่อื่น ออกไปจากสถานที่อันตรายแห่งนี้ดีหรือไม่
หญิงชรามักส่ายหน้าไปมา บอกว่านางจำเป็นต้องปะชุนเสื้อผ้า ไม่สามารถออกไปได้
ตั้งแต่อีกาหัวขาวจำความได้ หญิงชราก็คอยปะชุนเสื้อผ้าเก่าๆ ชุดนั้นอยู่ตลอด
จนกระทั่งตอนนี้ ก็ยังปะชุนไม่เสร็จ
และบัดนี้ อีกาหัวขาวเพิ่งตระหนักได้ว่า หญิงชราผู้เลี้ยงดูมันมาจนเติบใหญ่ด้วยตนเองมานั้น ไม่ธรรมดา!
หากเป็นเพียงหญิงชราธรรมดา จะสามารถใช้ชีวิตอยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับได้อย่างสงบสุขได้อย่างไร?
แล้วเหตุใดจึงได้รับการเรียกขานอย่างเคารพจากราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณว่า ‘ท่านยาย’ ได้?
อีกทั้งถ้อยคำที่ท่านยายเพิ่งกล่าวไปเมื่อครู่ เช่น การไปคารวะสุสาน แดนปรโลกราตรีพิศวง ราชาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ที่ซุ่มซ่อนอยู่ จอมมารผู้ไร้เทียมทาน และอื่นๆ อีกมากมาย… จะเป็นสิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปจะรู้ได้อย่างไร?
“ท่านยาย ข้ายังอยากลองดูสักครั้ง”
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณที่เงียบมาตลอดได้ตัดสินใจแล้ว
แต่หญิงชรากลับเงียบไป
ผ่านไปนานมาก นางจึงเอ่ยขึ้น “ในเมื่อเจ้าไม่กลัวตาย เมื่อถึงเวลาเหมาะสม เจ้าค่อยมาหาข้า”
“เวลาเหมาะสม?”
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณถามด้วยความเคารพว่า “ท่านยาย ท่านหมายความว่าอย่างไรหรือ? หากเวลาเหมาะสมไม่มาถึง ข้าก็ต้องรอต่อไปเรื่อยๆ หรือ?”
หญิ
