อีกาหัวขาวถามอย่างสงสัย “พวกเขาตายภายใต้ค่ายกลสังหารของราชาอสรพิษหางแดง มันเกี่ยวอะไรกับท่านใต้เท้าหรือ?”
ลู่เยี่ยหัวเราะออกมาเสียงดัง “แล้วราชาอสรพิษหางแดงตายได้อย่างไรเล่า?”
อีกาหัวขาววิเคราะห์อย่างจริงจังว่า “เมื่อท่านใต้เท้ามาถึงเกาะซิงจั๋ว ราชาอสรพิษหางแดงก็สิ้นชีวิตแล้ว ดังนั้น คดีนี้จำต้องมีฆาตกรคนอื่นอย่างแน่นอน!”
กล่าวจบ น้ำเสียงของอีกาหัวขาวก็เคร่งขรึม “ท่านใต้เท้าเพิ่งมีพลังบำเพ็ญขอบเขตชักนำวิญญาณเท่านั้น แต่ต้องเผชิญกับภัยพิบัติครั้งใหญ่เช่นนี้ ใครก็ตามที่กล้าสงสัยว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับท่านใต้เท้า คนผู้นั้นก็เป็นคนไร้จิตสำนึกอย่างมาก!”
ลู่เยี่ยกล่าวว่า “แต่ไข่มุกเงามายาได้บันทึกเรื่องราวที่พวกเขาต้องการแย่งชิงความดีความชอบของข้าไว้ชัดเจนนะ”
อีกาหัวขาวครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ข้าน้อยเห็นว่า การที่ท่านใต้เท้าทำเช่นนี้จะต้องมีความหมายลึกซึ้งแน่ บางทีอาจมีประโยชน์ใช้สอยอื่นกระมัง?”
ลู่เยี่ยหัวเราะออกมาเสียงดัง “ฉลาดนัก! นี่เป็นสิ่งที่ให้ท่านแม่ทัพเซี่ยดูต่างหาก!”
ไม่มีใครโง่เขลา
และอย่าประเมินสติปัญญาของผู้อื่นต่ำเกินไป
เซี่ยหลิงชิวเป็นถึงแม่ทัพอาภรณ์สีแดงของกรมปราบปีศาจ
เพื่อป้องกันไม่ให้เซี่ยหลิงชิวคิดว่าตนเองสังหารผู้คนของกรมปราบปีศาจตามอำเภอใจ จึงจำเป็นต้องให้เหตุผลที่สมเหตุสมผลแก่อีกฝ่าย
ด้วยวิธีนี้เท่านั้น จึงจะได้รับความไว้วางใจและการสนับสนุนจากเซี่ยหลิงชิว
