ตอนนี้เพิ่งกินเนื้อในชามเสร็จ ก็คิดถึงเนื้อของเทพแห่งแม่น้ำผู้นั้นเสียแล้ว นี่มันจะโหดเหี้ยมเกินไปหรือไม่?
เมื่อกินอิ่มหนำสำราญ ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
อีกาหัวขาวตัวหนึ่งบินผ่านแสงสุดท้ายของอาทิตย์อัสดงมา แล้วร่อนลงเบา ๆ ตรงหน้าของลู่เยี่ย
“ท่านใต้เท้า ข่าวที่ท่านสั่งให้สืบนั้น ข้าน้อยได้สืบทราบแล้ว!”
อีกาหัวขาวก้มคำนับอย่างนอบน้อม
เหตุใดจึงเป็นปีศาจนกตัวนี้?
จ้าวชิงรู้สึกตกใจในใจ อีกาหัวขาวที่อยู่เบื้องหน้านี้ก็คือตัวที่หนีออกจากจวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจเมื่อสามวันก่อนนั่นเอง!
แล้วได้เห็นอีกาหัวขาวเอ่ยว่า “เป็นไปตามที่ท่านคาดการณ์ไว้ ในจวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจแห่งเมืองเทียนเหอมีคนสมคบคิดกับราชาอสรพิษหางแดงมานานแล้ว!”
เมื่อกล่าวจบ อีกาหัวขาวก็ปล่อยห่อที่กำลังหิ้วอยู่ในกรงเล็บ
“หลักฐานอยู่ในนั้น ท่านใต้เท้าดูแล้วจะรู้เอง”
ลู่เยี่ยเปิดห่อออก ข้างในมีจดหมายลับอยู่ฉบับหนึ่ง
เนื้อหาเรียบง่ายมาก มีเพียงประโยคเดียว
“พี่หลี่วางใจได้ หากลู่เยี่ยผู้นี้กล้ามา ข้าจะให้เขาไปแล้วไปลับอย่างแน่นอน รับรองว่าท่านจะพอใจ”
ลงนามสองคำ อสรพิษ
