“จดหมายฉบับนี้ถูกส่งให้หลี่ฮั่นซานเมื่อสองวันก่อน แต่ข้าน้อยสกัดไว้ได้สำเร็จ”
อีกาหัวขาวแสดงความภาคภูมิใจ แต่ไม่ลืมประจบประแจง “ก็ต้องขอบคุณท่านใต้เท้าที่มีการคาดการณ์อันแยบยล จึงทำให้ข้าน้อยมีโอกาสทำเรื่องนี้ได้สำเร็จ!”
ลู่เยี่ยจ้องมองจดหมายลับฉบับนี้ครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าวว่า “ราชาอสรพิษหางแดงตอนนี้อยู่ในรังของเขาหรือไม่?”
“อยู่!”
อีกาหัวขาวกล่าวว่า “พูดถึงแล้วก็บังเอิญจริง ๆ วันนี้เป็นวันมงคลใหญ่ที่เฒ่าเลื้อยคลานรับอนุภรรยาเข้าบ้าน พวกปีศาจที่อาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำต่าง ๆ ของแม่น้ำซงหยางต่างก็นำของกำนัลมามอบให้และแสดงความยินดี ขณะนี้ทุกตัวรวมตัวกันอยู่ที่จวนของมันแล้ว”
ลู่เยี่ยประหลาดใจ “รับอนุภรรยาหรือ?”
“นี่เป็นอนุภรรยาคนที่สิบสามที่เฒ่าเลื้อยคลานได้แต่งเข้าบ้านแล้ว!”
น้ำเสียงของอีกาหัวขาวเจือด้วยความอิจฉา “เจ้าเลื้อยคลานนั้น เป็นเทพแห่งแม่น้ำแต่กลับมีหน้ามีตาถึงเพียงนี้!”
“ดีมาก ดีมาก!”
ลู่เยี่ยหัวเราะ ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม แล้วเรียกจ้าวชิง “ไปกันเถิด พวกเราไปร่วมแสดงความยินดีกับเทพแห่งแม่น้ำและดื่มสุรามงคลสักจอกกัน!”
“มีเพียงพวกเราสองคน… ไปรังของราชาอสรพิษหางแดงน่ะหรือ?”
