เมื่อครู่นางสังเกตเห็นว่า แค่ไม่ได้พบกันเพียงสามวัน พลังบำเพ็ญของลู่เยี่ยกลับทะลวงขีดจำกัดอีกแล้ว!
และเป็นการทะลวงถึงสองครั้งแล้ว
บัดนี้ เขาได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตชักนำวิญญาณขั้นแปดแล้ว!
จนถึงขนาดที่เซี่ยหลิงชิวก็ยากจะประเมินได้ว่า หากลู่เยี่ยใช้พลังทั้งหมด เขาจะสามารถสังหารศัตรูในขอบเขตตำหนักวิญญาณการหลอมรวมใดได้บ้าง
……
จวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจ
“เจ้ากำลังจะไปปราบปีศาจที่แม่น้ำซงหยางเช่นนั้นหรือ?”
เมื่อฟางเป่ยเจิ้นทราบภารกิจที่ลู่เยี่ยเลือก แววตาของเขาก็มีความผิดแผกไปบ้าง
“ใช่แล้ว” ลู่เยี่ยพยักหน้า
“เจ้าก็เคยอ่านเอกสารมาแล้ว การปราบปีศาจที่แม่น้ำซงหยางนั้นเป็นเรื่องที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง จำเป็นต้องให้นายกองจากจวนที่ว่าการนำทีมด้วยตัวเองเท่านั้นจึงจะทำได้”
ฟางเป่ยเจิ้นเอ่ยด้วยความลำบากใจว่า “แต่ว่าตอนนี้ในจวนที่ว่าการนี้เหลือข้าเพียงคนเดียวที่เป็นนายกอง ส่วนเขานายกองทั้งหมดต่างออกไปปฏิบัติภารกิจข้างนอกกันหมดแล้ว ถ้าเช่นนั้น… เจ้าเปลี่ยนภารกิจอื่นดีหรือไม่?”
ลู่เยี่ยยิ้ม “หากเป็นไปได้ ขอให้ท่านใต้เท้าไปกับข้าสักครั้งได้หรือไม่?”
