หลี่ฮั่นซานไม่ได้โกรธแต่อย่างใด เขายิ้มพลางชี้ไปที่ฟางเป่ยเจิ้นแล้วกล่าวว่า “นายกองฟาง เจ้าบอกลู่เยี่ยเองเถิด!”
เขามีท่าทีดูเหมือนอ่อนโยน แต่ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่เคยมองหน้าลู่เยี่ยเลยแม้แต่ครั้งเดียว
ฟางเป่ยเจิ้นรีบนำม้วนเอกสารสามฉบับออกมา แล้วกล่าวว่า “ขณะนี้ภารกิจปราบปีศาจของจวนที่ว่าการที่ยังไม่เสร็จสิ้น มีเพียงสามภารกิจเท่านั้น ขอเชิญคุณชายรองลู่โปรดพิจารณา”
ลู่เยี่ยตรวจดูอย่างละเอียด จนกระทั่งอ่านม้วนเอกสารทั้งสามฉบับจบ จึงส่งคืนไป
เขาถามว่า “ภารกิจปราบปีศาจทั้งสามนี้ มีการจำกัดเวลาหรือไม่?”
ฟางเป่ยเจิ้นตอบว่า “เพียงแค่ทำให้เสร็จภายในหนึ่งเดือนก็พอ ท่านเลือกได้แล้วหรือ?”
ลู่เยี่ยพยักหน้า
ฟางเป่ยเจิ้นจึงเอ่ยถามว่า “ภารกิจใด?”
ลู่เยี่ยกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “อีกสามวันข้าจะกลับมา ถึงเวลานั้นข้าจะบอกให้พวกเจ้ารู้เอง”
หลี่ฮั่นซานยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ในใจเขาทราบดีว่า ลู่เยี่ยกำลังระวังไม่ให้พวกเขาใช้กลอุบายชั่วร้าย ทว่าหลี่ฮั่นซานมิได้ใส่ใจเลย
“ท่านใต้เท้าหลี่”
ทันใดนั้น ลู่เยี่ยก็เดินเข้ามาหาหลี่ฮั่นซานเอง
หลี่ฮั่นซานขมวดคิ้วถาม “มีอันใดหรือ?”
