โลหิตไหลทะลักราวกับธารน้ำตก ฉีเฟยอวิ๋นร้องครวญครางด้วยความหวาดกลัวและเจ็บปวด ร่างกายกระตุกอย่างแรงก่อนจะหมดสติไป แล้วถูกลู่เยี่ยโยนลงบนพื้นอย่างไม่ไยดี
ใคร ๆ ต่างเห็นว่า หากไม่รีบช่วยรักษาทันที ฉีเฟยอวิ๋นย่อมต้องตายเป็นแน่
แต่กระนั้นก็หาได้มีผู้ใดใส่ใจ
“ภายในหนึ่งเค่อ ข้าต้องการรู้ถึงสาเหตุของเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ทั้งหมด!”
ลู่เยี่ยทอดสายตามองหานซานเชวี่ยแวบหนึ่ง
ปัง!
เขาโยนพัดพับในมือทิ้งไป
หน้าพัดพับเปิดออกกางบนพื้น
ตัวอักษรใหญ่สีดำ ‘ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความเมตตา’ ได้ถูกย้อมเป็นสีแดงสดที่แสบตาไปนานแล้ว
“ข่าวที่เจ้าฟื้นคืนชีพเมื่อวานได้สร้างความตื่นตระหนกให้แก่กลุ่มอำนาจใหญ่ทั้งหลายในเมืองเทียนเหอ”
“และในเช้าวันนี้ ภายใต้การเรียกประชุมของท่านเจ้าสำนัก บรรดาผู้อาวุโสและผู้ดูแลทั้งหมดของสำนักศึกษาได้wxรวมตัวกันที่หอซงหลาน”
“ไม่นานหลังจากนั้น ข้าก็ได้รับคำสั่งจากผู้อาวุโสสูงสุดให้ข้านำองครักษ์ของหอลงทัณฑ์มาจับกุมบุตรหลานทั้งหมดของตระกูลลู่ที่ฝึกฝนอยู่ในสำนักศึกษา ปลดสถานะศิษย์ แล้วขับไล่ออกจากสำนักศึกษา”
