วมสองร้อยเมตร บริเวณลานทางเข้าอันกว้างขวางคลาคล่ำไปด้วยเหล่านักสู้ที่เดินขวักไขว่ไปมาอย่างคึกคัก
ซูอวี่เพียงแค่กวาดสัมผัสวิญญาณประเมินดูคร่าวๆ เขาก็สามารถจับสัมผัสกลิ่นอายของนักสู้ขอบเขตหลอมภายในได้มากกว่าสิบคนแล้ว!
ในเมืองเล็กๆ อย่างเหิงเฉิง มีนักสู้ขอบเขตหลอมภายในแค่สองคนถ้วนเท่านั้น!
แต่ในมหานครเจียงหนานแห่งนี้ ยอดฝีมือขอบเขตหลอมภายใน ต่อให้ไม่ได้เดินเพ่นพ่านเกลื่อนกลาดเป็นผักปลาตามตลาด แต่มันก็มีเยอะซะจนน่าขนลุก!
เจียงซ่างยิ้มบางๆ นำทางซูอวี่ก้าวเข้าไปในตัวตึก
ทันทีที่เหยียบย่างเข้ามา ภาพแรกที่สะท้อนเข้าสู่สายตาคือโถงรับรองอันโอ่อ่ากว้างขวาง ภายในมีพนักงานสาวสวยในชุดยูนิฟอร์มรัดรูปยืนส่งยิ้มหวาน คอยอธิบายและให้คำแนะนำเรื่องต่างๆ แก่นักสู้ที่เดินผ่านไปมา
“ไปกันเถอะ ท่านประธานรอพวกเราอยู่ในห้องทำงานแล้ว ขึ้นไปกันเลย!”
เจียงซ่างเอ่ยอย่างอารมณ์ดี พลางพาร่างชายหนุ่มเดินตรงดิ่งไปยังโถงลิฟต์
ซูอวี่เดินตามเจียงซ่างไปติดๆ ทว่าจู่ๆ เจียงซ่างที่เดินนำอยู่ก็เบรกฝีเท้าลงกะทันหัน ซูอวี่จึงเงยหน้าขึ้นมองตามสายตาของอีกฝ่าย
ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือ ชายชรารูปร่างสูงใหญ่กำยำดุจขุนเขากำลังยืนเอามือไพล่หลังนิ
