่งสงบอยู่หน้าประตูลิฟต์ ผู้คนรอบข้างต่างแสดงสีหน้าหวาดผวาชายคนนี้สุดขีด รัศมีรอบตัวเขากดดันเสียจนไม่มีใครกล้าเฉียดกรายเข้าไปใกล้แม้แต่ก้าวเดียว!
ทันทีที่เห็นชายคนนี้ สีหน้าของเจียงซ่างก็ทะมึนทึงลงถนัดตา แต่เขาก็ยังคงประสานมือโค้งคำนับให้อีกฝ่ายอย่างเลี่ยงไม่ได้
“หัวหน้าครูฝึกค่ายยอดอัจฉริยะ เจียงซ่าง คารวะปรมาจารย์หวังครับ!”
สิ้นคำทักทายของเจียงซ่าง รูม่านตาของซูอวี่ก็หดเกร็งวูบ! สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ชายชราตรงหน้าอย่างระแวดระวังทันที
หวังเหวยปรายตามองเจียงซ่างแวบหนึ่งอย่างเย็นชา ก่อนจะเบนสายตาอันทรงพลังมาหยุดลงที่ตัวซูอวี่ พริบตานั้น นัยน์ตาคู่นั้นพลันสาดประกายกดดันอันดุดันออกมาทันที!
“สมแล้วที่เป็นคนที่ทำลายสถิติของโหวทวนศักดิ์สิทธิ์ได้… ใจกล้าบ้าบิ่นไม่เบาเลยนี่!”
เจียงซ่างจ้องหวังเหวยด้วยสายตาระแวดระวังระดับสูงสุด ขยับตัวบังซูอวี่ไว้ครึ่งซีกก่อนเอ่ยเสียงหนักแน่น
“ปรมาจารย์หวัง! ท่านประธานสั่งให้ผมพาซูอวี่ขึ้นไปพบ ได้โปรดอย่าทำให้ผู้น้อยต้องลำบากใจเลยครับ!”
“คิดจะเอาหวังหลงมาข่มฉันงั้นรึ?” หวังเหวยแค่นเสียงต่ำในลำคอ “วางใจเถอะ! ฉันยังไม่หน้าด้านพอที่จะลดตัวลงไปรังแกเด็กรุ่นหลานหรอก
