!”
ชายชราเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย จ้องลึกเข้าไปในดวงตาซูอวี่แล้วพูดเย้ยหยัน
“แกชื่อซูอวี่สินะ? ว่าไง… กล้ามาคุยกับคนแก่ๆ อย่างฉันสักสองสามคำหรือเปล่าล่ะ?”
สีหน้าของซูอวี่ยังคงสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น เขาก้าวเท้าฝ่าแรงกดดันออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืดอกรับการท้าทาย ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยทว่าหนักแน่นดุจหินผา!
“แค่คุย… ทำไมผมจะไม่กล้าล่ะ?”