ลี้ลับก็ปะทุขึ้นรอบตัวเขา! ออร่าสีดำและสีขาวม้วนพันกันแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง ก่อตัวเป็นม่านพลัง [สัญลักษณ์ไทเก๊กหยินหยาง] ลอยเด่นอยู่เบื้องหลัง!
วินาทีต่อมา ซูอวี่ซัดหมัดคู่แหวกอากาศออกไปสุดแรงเกิด! ตัวคนเดียวท้าชนกับยอดฝีมือถึงสองคนพร้อมกัน!
ปังงง!!!
คลื่นกระแทกอันหนักหน่วงระเบิดออกกวาดล้างทุกสิ่ง! ร่างของนักสู้ทั้งสองกระเด็นลอยละลิ่ว กระอักเลือดคำโตก่อนจะร่วงกระแทกพื้นดังแอ้ก คอพับคออ่อนสิ้นลมหายใจไปในทันที…
สังหารเรียบในพริบตา!
หลี่หลงอ้าปากค้าง ใบหน้าบิดเบี้ยวเหยเกราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ
“ป… เป็นไปไม่ได้!” มันแหกปากร้องลั่นอย่างเสียสติ สมองของมันไม่อาจประมวลผลได้เลยว่ายอดฝีมือทั้งสามคนที่จ้างมาด้วยราคาแพงลิ่ว จะถูกไอ้สวะซูอวี่ขยี้ทิ้งราวกับบี้มดแบบนี้!
“ไม่มีทาง! แกเพิ่งจะตื่นรู้เป็นนักสู้เมื่อวานนี้เองไม่ใช่หรือไงวะ! แกจะไปมีปัญญาสังหารยอดฝีมือพร้อมกันสามคนได้ยังไง! ภาพลวงตา… นี่มันต้องเป็นภาพลวงตาแน่ๆ!” หลี่หลงส่ายหน้าหวือ ถอยกรูดอย่างคนเสียสติ
ส่วนยัยชาเขียวหลิวอี้อี้ยิ่งดูไม่ได้! เธอถูกหลี่หลงสะบัดทิ้งจนล้มไปกองคลุกฝุ่นกับพื้นตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ใบหน้าจิ้มลิ้มบัดนี้ซีดเผือดไร้สีเล
