ือด นัยน์ตาสั่นระริกจ้องมอง ซูอวี่ดั่งมองเห็นมัจจุราชผุดขึ้นมาจากขุมนรก!
ซูอวี่ค่อยๆ หันขวับมา จิตสังหารเข้มข้นแผ่พุ่งทะลักออกจากดวงตา สายตาที่ใช้จ้องมองหลี่หลงไม่ต่างอะไรกับการมองดูเศษซากศพไร้ค่า
แรงกดดันมหาศาลทำให้หลี่หลงดึงสติกลับมาได้ มันตะเกียกตะกายคลานหนีหัวซุกหัวซุน แหกปากร้องลั่นป่า
“ซูอวี่! อย่านะเว้ย! อย่าฆ่าฉัน! ฉันเป็นถึงทายาทสายตรงของกลุ่มธุรกิจตระกูลหลี่นะ! ถ้าแกกล้าแตะต้องฉันแม้แต่ปลายก้อย พ่อฉันสับแกเป็นหมื่นชิ้นแน่! พ่อฉันเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตหลอมโลหิตเชียวนะโว้ย!”
ซูอวี่แค่นเสียงหัวเราะหยัน
“ขอบเขตหลอมโลหิตแล้วยังไงวะ? โทษฐานลอบสังหารนักสู้ด้วยกัน กฎหมายเขาก็ระบุไว้ชัดเจนว่าต้องประหารเจ็ดชั่วโคตร! ฉันล่ะอยากจะรู้นัก… ว่าไอ้พ่อขอบเขตหลอมโลหิตของแก จะเอาปัญญาที่ไหนไปรับมือกับความโกรธเกรี้ยวของสมาคมนักสู้!”
ฟุ่บ!
ร่างของซูอวี่หายวับกลายเป็นเงาเลือนราง พริบตาเดียวก็มาโผล่กระชากหัวหลี่หลงและหลิวอี้อี้! ไม่มีการปรานี ไม่มีการลังเล หมัดเหล็กกระแทกเปรี้ยงเข้าจุดตาย สังหารทั้งสองคนทิ้งอย่างไร้ความปรานี!
เมื่อจัดการขยะเสร็จสิ้น นิสัยหน้าเงินก็เริ่มทำงาน ซูอวี่ก้มลงรูดทรัพย์สิน ขอ
