ในขณะที่แคสเซียยังไม่ตื่น พวกเขาไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก ราวกับว่าบทสนทนาเมื่อคืนนี้ไม่เคยเกิดขึ้นเลย อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง พวกเขาก็ลงเอยด้วยการปรึกษาแผนการสำหรับไม่กี่วันข้างหน้า เนฟิสมีไอเดียบางอย่าง
“จากที่นายบอกว่าพวกนักเก็บกวาดไปรุมกันอยู่ทางตะวันตก สิ่งที่ดูมีเหตุมีผลที่สุดคือเราควรเริ่มเคลื่อนที่ไปทางตะวันออกให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แน่นอนว่าทิศเหนือและทิศใต้ก็พอได้ แต่มันไม่ได้ช่วยสร้างระยะห่างระหว่างเรากับศัตรูได้มากเท่าไหร่”
ซันนี่พยักหน้า เห็นด้วยกับตรรกะนี้
“พวกเราเคยสำรวจไปทางตะวันออกนิดหน่อย แต่ก็ยังไม่มากพอที่จะมั่นใจว่าจะไปถึงจุดพักถัดไปได้ภายในวันเดียว เพราะงั้นแผนที่ดีที่สุดคือใช้เวลาวันนี้สำรวจเส้นทางไปยังกลุ่มหน้าผาตรงนั้น แล้วพรุ่งนี้ค่อยย้ายแคมป์กัน”
เขาถอนหายใจออกมา
“เธอพอจะรู้ไหมว่าตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหน? จะมี ป้อมปราการของมนุษย์อยู่ทางทิศตะวันออกบ้างไหม?”
เนฟิสส่ายหัว
“ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องภูมิภาคที่มีลักษณะเหมือนที่นี่เลย ไม่ว่าจะยังไง เราก็ต้องเคลื่อนที่เพื่อหาข้อมูลเพิ่ม เราอาจจะเจอป้อมปราการของมนุษย์ เจอ ประตูทางผ่าน ที่ยังไม่มีใครยึดครอง… หรือไม่ก็ตาย ทางทิศตะวันออกก็น่าจะดีพอๆ กับทิศอื่นนั่นแหละ แถมมันยังปลอดภัยที่สุดด้วย เพราะทางทิศตะวันตกมีฝูงสัตว์ประหลาดอยู่”
