ัน มุ่งไปยังทิศทางของแคว้นต้าเฉียน
หลังจากจีหมิงเยว่ประทับลงบนบัลลังก์มังกรแล้ว นางก็รับสั่งให้สลายการชุมนุมของทุกคนอย่างรวดเร็ว เพราะการขึ้นครองราชย์ครั้งนี้เป็นเพียงการยืนยันสถานะของจีหมิงเยว่ผู้เป็นฮ่องเต้องค์ใหม่ต่อหน้าขุนนางทั้งหลายเท่านั้น พิธีขึ้นครองราชย์ที่แท้จริงย่อมไม่อาจจัดอย่างลวก ๆ เช่นนี้ได้ ยิ่งไปกว่านั้นคืนนี้ทุกคนต่างได้ผ่านประสบการณ์มากมาย จำเป็นต้องกลับไปทำใจให้สงบก่อน แน่นอนว่าบางคนจะทำใจได้หรือไม่นั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ส่วนใหญ่ต่างกลับไปด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง แม้จะรู้สึกหนักอึ้งเพียงใดก็ต้องอดทนเอาไว้ เพราะหลี่เต้าได้ออกคำสั่งปิดเมือง ขณะนี้ทุกทางเข้าออกเมืองหลวงล้วนถูกกองทัพหมาป่าฟู่ตูเข้าควบคุมเอาไว้แล้ว
สุดท้าย ณ พระที่นั่งไท่เหอก็เหลือเพียงจ้าวฉง ไป่อวิ๋นเปียน องครักษ์ทั้งสาม และหลี่เต้า จีหมิงเยว่ก้าวลงจากบันไดมังกร นางถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยว่า “ท่านขันทีจ้าว พาข้าไปพบเสด็จพ่อหน่อย” ในยามนี้สถานะของจีหมิงเยว่ได้กลับมาเป็นองค์หญิงหมิงเยว่แล้ว
จ้าวฉงมองไปทางหลี่เต้าแวบหนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “ฝ่าบาท โปรดตามกระหม่อมมาเถิดพะยะค่ะ”
องค์หญิงหมิงเยว่ส่ายหน้า “ท่านขันที ไม่ต้องเรียกข้าว่าฝ่าบาท ก่อนถึงพิธีขึ้นครองราชย์ให้เรียกข้าว่าองค์หญิงเช่นเดิมเถิด”
“พะยะค่ะ องค์หญิง”
ดังนั้นภายใต้การนำทางของจ้าวฉง ทุกคนจึงได้มุ่งหน้าไปยังตำหนักเฉียน เมื่อมาถึงด้านนอกตำหนักเฉ
