อร์กับนาง แต่พี่หญิงของนางเคยบอกว่า หลังจากทะลวงขั้นระดับมหาราชาปรมาจารย์แล้ว ด้วยไพ่ตายที่นางมีอยู่นี้ ไม่ต้องกลัวที่จะเผชิญหน้ากับผู้ฝึกยุทธ์ระดับมหาราชาปรมาจารย์ขั้นกลางถึงขั้นปลายเลย แต่พอมาดูตอนนี้ ช่องว่างระหว่างทั้งสองไม่เพียงไม่ลดลง แต่กลับยิ่งห่างออกไปทุกที
“พี่หญิง พวกเราจะทะลวงขั้นเทพมนุษย์เมื่อไหร่กันนะ”
จีหมิงเยว่ “…” พวกนางเพิ่งทะลวงขั้นระดับมหาราชาปรมาจารย์ไปได้ไม่ถึงครึ่งขั้น นางกล้าคิดถึงเทพมนุษย์ได้อย่างไร จีหมิงเยว่มองร่างของหลี่เต้าที่อยู่ไกลออกไปก่อนจะกล่าวว่า “ในเวลาอันสั้นนี้เจ้าอย่าไปคิดเลย เทพมนุษย์ไม่ใช่สิ่งที่จะบรรลุได้ด้วยความพยายามเท่านั้น”
องค์หญิงหมิงเยว่กล่าวว่า “เช่นนั้นก็มิใช่ว่า…” จีหมิงเยว่ไม่สนใจความคิดฟุ้งซ่านขององค์หญิงหมิงเยว่ นางมองดูหลี่เต้าอีกครั้งแล้วจู่ ๆ ก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า
“เจ้าไม่คิดจะพิจารณาเขาจริงๆ หรือ”
“ท่าน… ท่านกำลังล้อข้าเล่นอีกแล้ว”
“ก่อนหน้านี้ข้าหยอกล้อ แต่ครั้งนี้ข้าจริงจัง”
“เพราะเหตุใดกัน? เพียงเพราะว่าเขาเป็นเทพมนุษย์งั้นหรือ” เป็นดังที่องค์หญิงหมิงเยว่กล่าว ก่อนหน้านี้ที่จีหมิงเยว่บอกว่าสนใจหลี่เต้านั้นเป็นเพียงแค่การหยอกเย้า แต่หลังจากได้เห็นภาพตรงหน้านี้แล้ว แม้แต่จีหมิงเยว่เองก็อดรู้สึกหวั่นไหวไม่ได้ เพราะจากสถานการณ์ในตอนนี้ สิ่งที่เขาแสดงออกมาทำให้นางอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้
“ไม่ดีกว่า ข้าเคยบอกไปแล้ว บุรุษม
