ไม่นานหลังจากนั้นรถม้าก็หยุดลง ทั้งสามคนก้าวลงจากรถม้า หลังจากลงจากรถม้าแล้วสิ่งที่เห็นตรงหน้าก็คือตำหนักหลังหนึ่ง ดูจากรอบนอกแล้วมันใหญ่กว่าเรือนของจ้าวเชียวเสียอีก เห็นได้ชัดว่าฮ่องเต้รักและเอ็นดูองค์หญิงหมิงเยว่มาก
“เข้าไปกันเถอะ เสี่ยวอวี่เอ๋อร์น่าจะกำลังเล่นอยู่ข้างใน”
ไม่นานนักหลี่เต้าและอีกสองคนก็เดินตามองค์หญิงหมิงเยว่เข้าไปในจวน เมื่อมาถึงสวนด้านหลัง ทั้งสามคนก็เห็นร่างเล็ก ๆ กำลังนั่งยองเล่นกับปลาอยู่ริมสระน้ำ ไกล ๆ กับร่างเล็กนั้นมีนางกำนัลสี่ห้าคนคอยดูแลอยู่แต่อย่างระมัดระวัง กลัวว่าเด็กน้อยจะพลาดพลั้งตกลงไปในสระ พวกหลี่เต้าไม่ได้ปิดบังเสียงฝีเท้า จึงทำให้พวกนางกำนัลสังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าใครมาพวกนางกำนัลก็รีบทักทายทันที “องค์หญิง”
พอได้ยินเสียงของเหล่านางกำนัล ใบหูน่ารักของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ก็ขยับเล็กน้อย
“เสด็จแม่กลับมาแล้วหรือ?”
เมื่อหันกลับมานางก็มองไปทางองค์หญิงหมิงเยว่ด้วยใบหน้าเปี่ยมด้วยความยินดี และเมื่อเห็นผู้ที่อยู่ข้างกายองค์หญิงหมิงเยว่อย่างชัดเจน ดวงตาของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ก็พลันเปล่งประกายยิ่งขึ้นกว่าเดิม “ท่านอา?” จากนั้นเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ก็ละทิ้งฝูงปลาอย่างไม่ลังเล นางจับชายกระโปรงแล้วก้าวเท้าเล็กวิ่งเหยาะ ๆ มาหาทั้งสามคน
เมื่อเห็นท่าทางร่าเริงกระตือรือร้นของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ องค์หญิงหมิงเยว่จึงมองทั้งสองคนพลางหัวเราะเบา ๆ “เด็กคนนี้ติดข้านัก ทุกค
