่ ๆ ก็พุ่งออกมาอย่างไม่คาดคิด เช่นเดียวกับที่เคยจัดการคนแรก ทะลวงร่างอีกฝ่ายทะลุได้ในทันที เนื่องจากอีกฝ่ายตั้งใจป้องกันศีรษะ การโจมตีครั้งนี้จึงทะลวงหัวใจของเขาแทน แล้วพลังปราณโลหิตสายสุดท้ายที่เหลืออยู่ก็พุ่งเข้าสังหารคนที่สาม เช่นเดียวกับการโจมตีก่อนหน้า คนที่สามก็ไม่อาจต้านทานเอาไว้ได้
ปรมาจารย์คนที่สี่ที่ร่วมโจมตีด้วยนั้น เริ่มรู้สึกตกใจกลัวเมื่อเห็นชะตากรรมของเพื่อนร่วมทาง แต่แล้วก็กลับรู้สึกดีใจ เพราะอีกฝ่ายใช้พลังไปแล้วสองครั้ง กลิ่นอายสีเลือดลึกลับที่ห่อหุ้มร่างอีกฝ่ายก็ได้สลายไปจนหมด นั่นหมายความว่าเขาปลอดภัยแล้ว
“นางหนู รอดูว่าข้าจะทรมานเจ้าอย่างไร” คนที่สี่เผยสีหน้าเจ้าเล่ห์ออกมา เขายกมือขึ้นหมายจะจับตัวเถียซานเหนียงเอาไว้ แต่ในตอนที่มือของเขากำลังจะแตะตัวของเถียซานเหนียง ทันใดนั้นก็มีลำแสงสีแดงพุ่งทะลุผ่านหัวใจและกลางหน้าผากของเขา ทันทีชั่วขณะการเคลื่อนไหวของเขาก็พลันหยุดชะงัก
“เหตุใดถึง…” คนที่สี่เบิกตากว้าง ก่อนสิ้นใจก็ยังคิดไม่ถึงว่าเป็นเช่นนี้ การโจมตีที่ถูกยิงออกไปกลับสามารถย้อนกลับมาสังหารเขาได้
แต่ก็เพียงเท่านี้ การโจมตีสองครั้งสุดท้ายได้ใช้พลังปราณโลหิตในหยกโลหิตจนหมดสิ้นแล้ว ด้วยเป็นพลังปราณโลหิตที่หลี่เต้าหลอมรวมไว้ตั้งแต่ช่วงแรก มันจึงมีปริมาณจำกัด และเมื่อไร้ซึ่งพลังปราณโลหิต เถียซานเหนียงก็รู้สึกสูญเสียความรู้สึกปลอดภัยไป
อีกด้านหนึ่ง ภาพสุดท้ายทำให้จ้าวเช
