่อถึงเวลานั้นตระกูลเถียจะต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างแน่นอน
“จ้าวเชียว ข้าขอเตือนท่านอย่าได้ทำอะไรบุ่มบ่าม” เถียซานเหนียงเอ่ยปาก “การกระทำเช่นนี้มีโอกาสสูงที่จะทำให้ท่านสูญเสียสิทธิในการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท เป้าหมายของท่านคงไม่ใช่แค่ตระกูลเถียกระมัง”
“โอกาสในการชิงตำแหน่งรัชทายาท?” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของจ้าวเชียวก็พลันกลายเป็นเย็นชาในทันที
“ข้าจะบอกความจริงให้ ที่วางแผนเล่นงานเจ้าครั้งนี้ก็เพราะเจ้าสนิทสนมกับอู่อันกงมากเกินไป”
“เป็นอู่อันกงแล้วอย่างไร เป็นผู้ว่าการดินแดนทางใต้แล้วอย่างไร ข้าเป็นถึงองค์ชาย เขามีสิทธิอันใดที่จะไม่ติดตามข้า”
“อีกอย่างทำไมเขาต้องช่วยชีวิตคนไร้ประโยชน์อย่างเจ้าสามกับเจ้าสี่กลับมาด้วย ปล่อยให้พวกมันตายที่ถังโจวไม่ดีกว่าหรือ?”
“สรุปแล้วก็เพราะเขานั่นแหละที่ทำให้โอกาสของข้าในตอนนี้ริบหรี่ลงเรื่อย ๆ”
ในสถานการณ์ปกติ จ้าวเชียวก็ไม่อยากเป็นนักเดิมพัน แต่ความเป็นจริงทำให้เขาต้องลองเสี่ยงสักครั้ง เพราะเขามีความขัดแย้งกับหลี่เต้า และหลี่เต้าก็ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้อย่างมาก อีกทั้งก่อนหน้านี้คนใต้บังคับบัญชาของเขาก็ได้ร่วมมือกับซุนเซียนโจมตีหลี่เต้าครั้งหนึ่ง
จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่ฮ่องเต้กำจัดซุนเซียน คนในราชสำนักที่เกี่ยวข้องกับเขาก็ถูกกำจัดไปด้วยไม่น้อย แน่นอนว่าประเด็นสำคัญที่สุดก็คือ ฮ่องเต้ได้รู้เรื่องความขัดแยงระหว่างเขากับหลี่เต้า
