่ยวอวิ๋นเอ๋อร์อย่างสมบูรณ์ หยกโลหิตก็กลับคืนสู่สภาพเดิม
หลังไปส่งเสี่ยวอวิ๋นเอ๋อร์เสร็จเรียบร้อย ภายใต้คำสั่งของหลี่เต้า เหล่าทหารกองทัพหมาป่าผู่ถูได้สวมชุดเกราะและเตรียมตัวออกจากวังหลวง หลี่เต้าพยักหน้าเมื่อเห็นผู้คนเบื้องล่างแต่งกายพร้อมสรรพ กลับมาเป็นกองทัพหมาป่าผู่ถูที่พร้อมจะเข้าสู่สนามรบอีกครั้ง
“ไปกันเถอะ”
ภายใต้การนำของเขา กองทัพได้เดินมุ่งหน้าไปยังประตูวังหลวง และจากนั้นไม่นานนักพวกเขาก็มาถึงหน้าประตูใหญ่นั้น
“ท่านอู่อันกง”
เมื่อมาถึงประตูวังหลวง หลี่เต้าก็เห็นร่างที่คุ้นตาสองร่างกำลังรอเขาอยู่
“ท่านอู่อันกง”
จ้าวคังและจ้าวหย่งประสานมือคำนับพลางเอ่ยเรียก จากนั้นพวกเขาก็พยักหน้าทักทายเหล่าทหารกองทัพหมาป่าผู่ถูที่อยู่เบื้องหลังหลี่เต้า ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะมีสถานะเป็นองค์ชาย แต่การใช้ชีวิตในถังโจวตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ก็ได้ทำให้พวกเขาสร้างมิตรภาพอันแน่นแฟ้นกับผู้คนในกองทัพหมาป่าผู่ถู
อย่างไรเสียในกองทัพหมาป่าผู่ถูจำนวนห้าร้อยนาย ก็คงมีอย่างน้อยครึ่งหนึ่งที่เคยช่วยเหลือพวกเขาในสนามรบ หลี่เต้าที่นั่งอยู่บนหลังม้าหัวเราะเบา ๆ พลางกล่าวว่า
“ต่อไปก็จงเป็นองค์ชายดี ๆ ไปเถิด อย่าได้ออกไปเพ่นพ่านอีก”
เมื่อถูกพูดถึงเรื่องน่าอับอายนั้น ก็ทำให้ใบหน้าของจ้าวคังและจ้าวหย่งแดงขึ้นมาทันที
“ต่อไปจะไม่เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว เรื่องที่ถังโจวขอประสบเพียงครั้งเดียวในชีวิตก็พอ”
จ้าวคังเงยหน้
