หลี่เต้ากำลังเตรียมจะสวมชุดเกราะของตน แต่เขากลับถูกนางกำนัลหลายคนลากตัวไปยังอีกห้อง
หลังจากเข้าไปในห้องนั้นแล้ว หลี่เต้าก็ถูกสิ่งหนึ่งในห้องดึงดูดความสนใจไปอย่างรวดเร็ว
บนราวแขวนเสื้อผ้าที่อยู่ตรงข้ามห้อง มีเสื้อคลุมพญางูสี่เล็บสีดำปักลายขลิบทองแขวนอยู่ สีดำสนิทผสมผสานเข้ากับลวดลายสีทองดูเข้ากันได้อย่างลงตัวยิ่ง
พญางูสี่เล็บถูกปักอย่างประณีตโดยช่างในวัง ดูสมจริงราวกับมีชีวิต
“ท่านอู่อันกง เสื้อคลุมพญางูสี่เล็บที่ฝ่าบาทจัดเตรียมไว้ให้ท่านเสร็จแล้ว ท่านสามารถสวมใส่ไปเข้าเฝ้าได้เลย”
ว่าแล้วนางกำนัลหลายคนก็ค่อย ๆ นำเสื้อคลุมนั้นลงจากราวแขวน แล้วเข้ามาช่วยหลี่เต้าแต่งกาย
ครั้งนี้หลี่เต้าไม่ได้ปฏิเสธ ปล่อยให้นางกำนัลจัดการแต่งกายให้ตัวเองจนเสร็จ
หลังจากนางกำนัลคาดสายหยกเส้นสุดท้ายที่เอวเสร็จ การแต่งกายก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว
เมื่อนางกำนัลในห้องเห็นรูปลักษณ์ของหลี่เต้าหลังแต่งกายเสร็จ พวกนางก็ต่างจมลงสู่ภวังค์ พากันจ้องมองหลี่เต้าตาไม่กระพริบ
ถึงขนาดนางกำนัลที่อ่อนไหวบางคนมองจนใบหน้าแดงระเรื่อ ดวงตาเป็นประกายวาววับ
จนกระทั่งหลี่เต้ากระแอมเบาๆ ออกมา เหล่านางกำนัลถึงได้รู้ตัวว่าตนเสียกิริยาไป ต่างพากันหน้าแดง
นางกำนัลคนหนึ่งรวบรวมความกล้าเอ่ยออกมา “อู่อันกงในชุดนี้ช่างสง่างามยิ่งนัก การเข้าเฝ้าวันนี้คงจะดึงความสนใจไปจากขุนนางทั้งหลายเป็นแน่”
“ข้าไม่เคยเห็นผู้ใดสวมเสื้อคลุมพญางูสี่เล็บได้งามถึงเ
