ดเป็นพิเศษ แสงนั้นไหลไปตามโซ่เหล็กสู่เสาหินทั้งสี่ต้นอย่างไม่ขาดสาย
เมื่อเห็นภาพตรงหน้าแล้ว ไกเซียนจงก็พึมพำว่า “สมแล้วที่เป็นราชวงศ์ พลังชะตาแห่งต้าเฉียนช่างเข้มข้นยิ่งนัก”
เมื่อพูดจบ เขาก็ตั้งใจจะรีบกลับไปยังที่นั่งเดิมของตน เนื่องจากครั้งนี้คนไม่เหมือนเดิม อีกทั้งยังมีถึงสองคน จึงทำให้เขามีลางสังหรณ์ว่า พลังสวรรค์และพิภพที่จะปะทุออกมาครั้งนี้ จะต้องน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าครั้งก่อนเป็นแน่
แต่ก่อนที่เขาจะได้นั่งลง ทันใดนั้นก็มีเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นบนแท่นบูชาอย่างกะทันหัน
“ใครนะ!”
เงาร่างแปลกหน้าที่ปรากฏขึ้นนี้ ทำให้บรรดาผู้นำระดับสูงของสำนักปราบสวรรค์บนแท่นบูชาต่างระแวดระวังอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเห็นว่าผู้มาเยือนเป็นใคร ทุกคนก็พลันคลายความหวาดระแวงลง
“ที่แท้ก็คือท่านเทพีศักดิ์สิทธิ์”
“เทพีศักดิ์สิทธิ์ ท่านฟื้นคืนสติแล้วหรือ?”
“ขอคารวะเทพีศักดิ์สิทธิ์”
ผู้มาเยือนไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเทพีศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกสวมรอยโดยหลีชิงเอ๋อร์
เมื่อเห็นหลีชิงเอ๋อร์ ไกเซียนจงก็มีแววตาเปี่ยมความยินดี เขาก้าวเข้าไปทักทายพลางเอ่ยว่า “น้องสาว!”
หลีชิงเอ๋อร์มองไปที่ไกเซียนจง คำว่า ‘พี่ชาย’ แทบจะหลุดออกมาจากปากโดยไม่รู้ตัว นี่คงเป็นสัญชาตญาณที่หลงเหลือมาจากความทรงจำที่นางได้รับมา แตนนางก็ยั้งคำพูดนั้นไว้ได้ทันก่อนที่มันจะหลุดออกมา
ผู้ที่นางจะเรียกว่าพี่ชายได้ มีเพียงพี่ชายแท้ๆ ของนางเพียงผู้เดียวเท่านั้น นั่น