ออยู่ก่อนที่นางจะมีตัวตน และเป็นสิ่งที่ทำให้นางมีความหมกมุ่นลึกล้ำที่สุด หากเจ้ามีความเกี่ยวข้องกับนาง ข้าก็จะมอบมันให้เจ้า” หญิงในชุดนักบวชพลันคลายมือออก แล้วจากนั้นแผ่นป้ายไม้ก็ลอยไปหาหลี่เต้าเอง
แต่เมื่อแผ่นป้ายไม้ตกลงในมือของหลี่เต้า จิตสังหารของเขากลับยิ่งพลุ่งพล่านมากขึ้น พอเห็นดังนั้นหญิงในชุดนักบวชจึงกล่าวเบาๆ ว่า “เจ้าต้องการจะลงมือกับข้าหรือ? เห็นแก่มีวาสนาระหว่างเจ้ากับนาง ข้าขอแนะนำว่าเจ้าไม่ควร…”
ตูม!
ไม่ทันที่หญิงในชุดนักบวชจะพูดจบ พื้นดินใต้เท้าของหลี่เต้าก็ยุบลงในทันที ทั้งยอดเขาสั่นสะเทือน ในชั่วขณะถัดมาร่างของเขาก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าหญิงในชุดนักบวช ทันใดนั้น มือข้างหนึ่งก็คว้าไปที่ลำคอของหญิงในชุดนักบวช
เมื่อหญิงในชุดนักบวชเห็นดังนั้น ดวงตาของนางก็วาบขึ้นด้วยประกายแสง ในพริบตาเดียวม่านพลังสีฟ้าอ่อนก็ห่อหุ้มร่างของนางไว้ แต่เมื่อมือของหลี่เต้าสัมผัสกับม่านป้องกัน สายตาที่เรียบเฉยมาตลอดของหญิงในชุดนักบวชพลันเกิดการเปลี่ยนแปลง เพราะมือนั้นไม่สนใจแรงต้านของม่านป้องกันเลย และทะลวงเข้ามาอย่างรุนแรง ทันใดนั้น นางก็กระทืบเท้าแล้วถอยหลังอย่างรวดเร็วภายใต้การห่อหุ้มของม่านป้องกัน
ในเวลาเดียวกัน สายตาของหญิงในชุดนักบวชก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้ง จากนั้นพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ก่อตัวขึ้นเหนือวัดเต๋า ก่อนจะรวมตัวกันเป็นฝ่ามือสีฟ้าขนาดมหึมาที่ครอบคลุมเหนือวิหารของวัดเต๋าทั้งหมด หญิงในชุดน
