อีกอย่าง ความจริงแล้วพวกเราก็ไม่มีเวลามากพอจะรอ”
หลังจากนั้นขบวนจึงเดินหน้าต่อไปท่ามกลางสิ่งที่เรียกว่าวิชาลวงตา ตามคำสั่งของหลี่เต้า หยางเหยียนนำทางอยู่ข้างหน้าพร้อมกับจับตามองผู้คนที่เดินผ่านไปมาด้วยสีหน้าจริงจัง ในความคิดของเขา คนเหล่านี้อาจเป็นกับดักที่ถูกวางไว้
ทว่าในขณะนั้นเอง ทุกคนพลันรู้สึกได้ถึงพื้นดินที่เริ่มสั่นสะเทือน ตามมาด้วยกองกำลังกลุ่มใหญ่ที่ปรากฏบนถนนเบื้องหน้า กำลังควบม้าตรงเข้ามาหาพวกเขา
“มาแล้วหรือ?” เมื่อเห็นกองกำลังกลุ่มนี้ หยางเหยียนก็รวบรวมสมาธิทันที
ไม่นานนักทหารม้าเหล่านั้นก็มาถึงไม่ไกลจากกลุ่มพวกเขา หยางเหยียนพลันกระโดดลงจากหลังม้า พร้อมกับชักดาบยาวที่เควออกมาฟันเข้าใส่
“ตายซะ!”
พร้อมกับคำว่าตายที่เปล่งออกมา ดาบของหยางเหยียนก็ฟันลงบนกองกำลังแถวหน้าของฝ่ายตรงข้าม แต่ภาพที่เกิดขึ้นต่อมาต้องทำให้หยางเหยียนตกตะลึง เพราะดาบของเขาฟันเข้าไปในอากาศว่างเปล่า ไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายหลบหลีกได้ แต่เป็นเพราะดาบนั้นทะลุผ่านร่างของอีกฝ่ายไปเลย
“ไม่ดีแล้ว!” ในชั่วขณะถัดมา หว่างคิ้วของหยางเหยียนพลันกระตุก สัญญาณเตือนภัยในใจดังสนั่น จากนั้นเขาก็จกมือขึ้นป้องกันเหนือศีรษะทันที
เห็นเพียงประกายไฟวาบผ่านเหนือศีรษะของเขาไป การโจมตีนั้นเกือบจะตกลงบนร่างของเขาแล้ว ขณะที่เขากำลังจะโต้กลับ จู่ๆ กองกำลังรอบข้างทั้งหมดก็สลายไปอย่างกะทันหัน บนถนนสายยาวกลับมาเป็นเหมือนเดิม ไม่มีร่องรอยของ
