ย้อนกลับไปครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ หลังจากหยางหลินออกจากห้องโถงใหญ่แล้ว เขาก็เดินเตลิดเปิดเปิงในจวนอู่อันกงเพียงลำพัง
และเขาก็มาถึงเรือนหลังโดยไม่รู้ตัว
ที่นี่คือ…
เมื่อมองดูประตูใหญ่ตรงหน้า หยางหลินก็รู้สึกเหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้
หลังจากผลักประตูเข้าไป ความทรงจำบางอย่างในอดีตก็ผุดขึ้นในความคิดของเขา
“นี่คือจวนอันหยวนปอหรือ?”
ในฐานะที่เป็นสหายร่วมรุ่น หยางหลินเคยมาที่จวนอันหยวนปอ และจำได้ว่าภายในนั้นมีลักษณะคร่าวๆ เป็นอย่างไร
สิ่งที่เขาเห็นในตอนนี้ ก็แทบจะเหมือนกับในอดีตทุกประการ
แต่จวนอันหยวนปอไม่ได้ถูกคนของจวนอัครเสนาบดีทำลายไปแล้วหรอกหรือ? ทำไมถึงปรากฏขึ้นเช่นนี้อีกครั้งได้
เขารู้ว่าฮ่องเต้ได้มอบจวนอันหยวนปอให้เป็นจวนอู่อันกง และภายในก็ได้รับการซ่อมแซมแล้ว
แต่ไม่มีทางเป็นไปได้ ที่การซ่อมแซมจะทำให้ออกมาดูเหมือนกับจวนอันหยวนปอในอดีต ได้เกือบจะเหมือนกันทุกประการขนาดนี้
ด้วยความสงสัย หยางหลินจึงตัดสินใจเดินเข้าไปในจวน ‘อันหยวนปอ’
ยิ่งหยางหลินเดินสำรวจจวนอันหยวนปอมากเท่าไร ความสงสัยในใจของเขาก็ยิ่งมีเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น
หากเพียงแค่มีสถานที่แห่งหนึ่งที่คล้ายกับจวนอันหยวนปอในอดีต ก็ยังจะพอมีเหตุผลอธิบายได้
แต่หลังจากเดินวนรอบหนึ่ง เขาก็พบว่าสถานที่แห่งนี้ในปัจจุบัน มันเหมือนกับจวนอันหยวนปอในความทรงจำของเขาเกือบจะทุกรายละเอียด
ผู้ซ่อมแซมคงไม่ได้ใช้การออกแบบของจวนอันหยวนปอในอดีตมาทำก
