หลังจากผ่านไปหนึ่งก้านธูป
พอได้ฟังเรื่องราวในอดีตของหลีเต้าจบ หญิงสาวทั้งสองคนก็ยังคงอยู่ในภวังค์
พวกนางไม่อาจเรียกสติกลับคืนได้
พวกนางไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ชายที่พวกนาง ‘หลงใหล’ มานานจะมีอดีตเช่นนี้
หากไม่ใช่คำพูดที่ออกมาจากปากของหลีเต้าเอง พวกนางคงคิดว่าเรื่องราวนี้เป็นเพียงนิยาย
เรื่องราวที่ได้ยินมาจากคุณชายเจ้าสำราญ กลายมาเป็นนักโทษประหาร
และสุดท้ายยังกลายมาเป็นผู้ว่าการดินแดนทางใต้ในปัจจุบัน
แม้แต่นิยายก็คงไม่กล้าเขียนเช่นนี้
หลิวซิ่วเอ๋อร์ได้สติกลับมา จากนั้นจึงกล่าวเสียงเบาว่า
“ข้าขออนุญาตถามท่านสักคำถามหนึ่ง”
“ถามมาเถิด”
“ตอนแรกที่ท่านเมามายในวัง…”
พอนางพูดได้ครึ่งประโยค หลีเต้าก็รู้แล้วว่าหลิวซิ่วเอ๋อร์ต้องการถามถึงอะไร
เขาจึงย้อนถามว่า “ข้าเป็นคนหื่นกระหายหรือ?”
หลิวซิ่วเอ๋อร์ส่ายหน้าอย่างแน่วแน่
ไม่ต้องพูดถึงตัวนางเอง หากหลีเต้าเป็นคนหื่นกระหาย จิ่วเอ๋อร์และเหมียวซินคงถูกกินไปนานแล้ว
เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความไว้วางใจของซิ่วเอ๋อร์ หลีเต้าก็อดนึกย้อนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้นไม่ได้
ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นฝ่ายที่ตั้งใจวิ่งไปยังตำหนักหมิงเยว่ในวังหลังเอง
แต่ความผิดพลาดของเขาก็มีเพียงเท่านี้
หากวิเคราะห์ดูในตอนนี้ ตอนนั้นดูเหมือนเขาจะเป็นฝ่ายถูกกระทำให้เข้าไปในตำหนักหมิงเยว่ แล้วก่อเรื่องวุ่นวายเสียมากกว่า
เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
นับเป็นเวลาสามวันแล้ว หลังจากที่
