ับเจ้ามากที่สุด เพราะนิสัยของเจ้าเป็นเช่นนั้น”
“คนประเภทนี้ก็คือผู้ที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์”
“เพราะความสัมพันธ์ทางสายเลือด ทำให้คนเหล่านี้มีสถานะและตำแหน่งที่สูงกว่าคนทั่วไปโดยธรรมชาติ”
“บางทีก็ยังสูงกว่าหลายขั้น”
“คนประเภทนี้มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนยุ่งเหยิง ไม่มีใครรู้ว่าใครยืนอยู่เบื้องหลังพวกเขา”
“แน่นอนว่าในบรรดาคนเหล่านี้ส่วนใหญ่เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวล”
“ต้าเฉียนนั้นกว้างใหญ่ ผู้คนมากมายต่างแยกย้ายกันไปแล้ว”
“โดยทั่วไปเจ้าก็คงไม่มีโอกาสได้พบพวกเขา”
“แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีบางคนที่ด้วยสถานะปัจจุบันของเจ้าแล้ว ถึงแมจะอยากหลีกเลี่ยงแต่ก็ทำไม่ได้”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลีเต้าจึงเงยหน้าขึ้นมองไปทางหยางหลิน
หยางหลินไม่ได้พูดออกมาโดยตรงแต่ถามก่อนว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าฝ่าบาทมีบุตรกี่คน?”
“ไม่ทราบขอรับ”
แม้ว่าหลีเต้าจะเคยเติบโตในเมืองหลวง แต่เขาก็ไม่รู้จริงๆ ว่าฮ่องเต้มีบุตรกี่คน
เพราะหลังจากที่บิดามารดาในชาตินี้ของเขาล่วงลับไป เรื่องราวในราชสำนักก็อยู่ห่างไกลจากเขามาก
และที่สำคัญกว่านั้นคือ หลังออกจากเมืองหลวงไปสี่ปี ใครจะไปรู้ว่าฮ่องเต้จะมีบุตรเพิ่มอีกหรือไม่
“ถ้าเช่นนั้นข้าก็จะบอกให้ ในปัจจุบันนี้ฝ่าบาทมีบุตรทั้งหมดหกคน”
“ในนั้นมีบุตรชายห้าคน บุตรสาวหนึ่งคน”
“บุตรชายห้าคนก็คือองค์ชายทั้งห้า ส่วนบุตรสาวคนเดียวนั้นเจ้าก็น่าจะเคยได้ยินชื่อ ก็คือองค์หญิงหมิงเยว่”
หลีเต้าถามออกไปโดยไม่ทันคิด “
