ด้
“คุณชาย ต่อไปพวกเรากลับมาอยู่ที่นี่กันเถอะนะเจ้าคะ!” จิ๋วเอ๋อร์มองไปที่หลี่เต้าด้วยสีหน้าเปี่ยมความคาดหวัง
“ได้ ข้าจะทำตามที่เจ้าว่าทุกอย่าง ตอนนี้เป็นบ้านของตัวเองแล้ว ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครสงสัยอะไร”
“ขอบคุณคุณชายเจ้าค่ะ”
หลังจากกอดหลี่เต้าอย่างดีใจ จิ๋วเอ๋อร์ก็เริ่มเที่ยวเล่นอย่างสนุกสนานภายในจวนอันหยวนป๋อที่ซ่อมแซมเสร็จเรียบรอยแล้ว พลางพูดถึงวิธีการจัดวางข้าวของใหม่ไปด้วย อันที่จริงทางราชสำนักเพียงแค่ซ่อมแซมส่วนพื้นฐานให้เรียบร้อยเท่านั้น ส่วนรายละเอียดต่างๆ พวกเขายังคงต้องจัดการเอง หากพูดตามชาติก่อนก็คือโครงสร้างหลักเสร็จแล้ว แต่การตกแต่งภายในยังต้องทำเอง
ในตอนนั้นเอง หลี่เต้าก็สังเกตเห็นความสงสัยและความอยากรู้อยากเห็นในดวงตาของหลิวซิ่วเอ๋อร์และเหมียวเมียวซิน
“พวกเจ้าคงสงสัยว่าทำไมจิ๋วเอ๋อร์ถึงดีใจเช่นนี้กระมัง?” หลี่เต้าถามด้วยรอยยิ้มบาง มาจนถึงตอนนี้แล้ว บางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังคนภักดีที่สุดรอบตัวเขาอีกต่อไป
หญิงสาวทั้งสองสบตากันแล้วพยักหน้า
“หากอยากรู้ก็ตามข้ามาเถิด”
พูดจบหลี่เต้าก็ก้าวเดินไปยังที่แห่งหนึ่ง สองคนรีบเร่งฝีเท้าตามไปทันที
ไม่นานหลังจากนั้น ทั้งสามคนก็มาถึงหน้าเรือนเก่าที่มีลักษณะโบราณแห่งหนึ่ง เมื่อเทียบกับสถานที่อื่นๆ แล้ว ที่นี่เป็นพื้นที่ที่ทรุดโทรมเก่าแก่และไม่ได้รับการซ่อมแซมแต่อย่างใด
หลี่เต้าก้าวไปข้างหน้าแล้วผลักประตูเรือนเปิด ทันใดนั้นฝุ่นละ
