เสด็จแม่ใจดีที่สุดเลย”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ในใจขององค์หญิงหมิงเยวก็รู้สึกดีใจ แต่ภายนอกกลับจ้องเสี่ยวอวิ้เออร์ด้วยสายตาดุดัน แต่ไม่นานนัก สายตาของนางก็ถูกดึงดูดด้วยความสนิทสนมระหว่างเสี่ยวอวิ้เออร์กับหลี่เตา
ก่อนหน้านี้จ้าวอี้ยังสังเกตเห็นท่าทีของเสี่ยวอวิ้เออร์ที่มีต่อหลี่เตา ในฐานะมารดาของเสี่ยวอวิ้ องค์หญิงหมิงเยวก็ย่อมสังเกตเห็นได้ชัดเจนยิ่งกว่า แม้แต่กับฮองเต้ที่รักและทะนุถนอมนาง เสี่ยวอวิ้เออร์ก็เพียงแค่สนิทสนมด้วยเล็กน้อยเท่านั้น ไม่นานก็จะหนีไปวิ่งเล่น แต่จากที่จ้าวอี้เล่าให้นางฟังก่อนหน้านี้ บุตรสาวของนางไม่เพียงเข้าไปในอ้อมกอดของอีกฝ่ายด้วยตัวเอง แต่ยังหลับไปอย่างสบายใจอีกด้วย
แม้กระทั่งตอนนี้ที่พวกนางพูดคุยกันมากมาย เสี่ยวอวิ้เออร์ก็ยังคงซ่อนตัวอยู่ในอ้อมกอดของอีกฝ่าย ราวกับว่านั่นคือตำแหน่งที่เป็นของนางมาตั้งแต่ต้น
เมื่อคิดถึงตรงนี้ องค์หญิงหมิงเยวก็พลันเลิกคิ้วขึ้น และเงยหน้ามองสำรวจหลี่เตาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนหน้านี้ที่เคยเห็นหลี่เตาในลานล่าสัตว์ของราชวงศ์ พวกนางยังมีระยะห่างอยู่พอสมควร แต่ตอนนี้เป็นครั้งแรกที่นางได้มองอีกฝ่ายอย่างใกล้ชิด เมื่อมองใบหน้าของหลี่เตาอย่างถ้วนถี่แล้ว นางก็อดคิดในใจไม่ได้ว่า สายตาของซานเหนียงไม่เลวเลยทีเดียว
ทันใดนั้น องค์หญิงหมิงเยวก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เมื่อดูจากคิ้วและดวงตาของอีกฝ่ายแล้ว ทำไมนางถึงได้มีความรู้สึกคุ้นเคยที่ไม่ไ
