เมื่อเจ้าหนูหลี่บอกว่าไม่ต้อง ก็ไม่ต้องหรอก พวกเราเป็นคนกันเองทั้งนั้น”
จากนั้นเขาก็แนะนำให้หลี่เตารู้จักทีละคน
“นี่คือลูกชายคนโตของข้า หยางเทียน ลูกชายคนที่สอง หยางเอิน ลูกชายคนที่สาม หยางไจ่ รวมถึงลูกสะใภ้… จริงสิ หยางเหยียนก็คือลูกชายของหยางเทียน”
ทันใดนั้น หยางหลินก็กระแอมไอเบาๆ ก่อนจะกล่าวว่า
“แม้ว่าข้าจะอยากรับเจ้าเป็นสหายต่างวัย แต่เพราะพวกเราสองคนมีช่วงอายุที่แตกต่างกันค่อนข้างมาก ดังนั้นต่อไปก็อย่าเรียกข้าว่าท่านหยางอีกเลย… เรียกข้าว่าอาหยางก็พอแล้ว”
พูดจบ หยางหลินก็ลอบมองหลี่เตาดูอย่างหยั่งเชิง คนที่มีหูตาสามารถมองเห็นความคิดเล็กๆ ของเขาได้ นี่คือความต้องการที่อยากมีลำดับอาวุโสเหนือกว่าหลี่เตาหนึ่งขั้นในอนาคต
[1] ทหารมาใช้ขุนพลต้าน น้ำมาใช้ดินกัน (兵来 generals 挡, 水来土掩) : ไม่ว่าจะพบเจอกับอะไรก็สามารถรับมือด้วยได้
