เมื่อเวลาผ่านไป หมาป่าทุกตัวก็ผ่านการปรับสภาพด้วยความช่วยเหลือของยาวิเศษ
เทียบกับฝูงหมาป่าที่ตื่นตระหนกก่อนหน้านี้ เมื่อฟื้นคืนสติหลังการปรับสภาพด้วยยาวิเศษแล้ว ฝูงหมาป่าสงบลงมาก เพียงแค่กระวนกระวายไปชั่วครู่ จากนั้นก็สงบนิ่งไป
หลี่เต้าเดินตามบันไดไม้ที่สร้างไว้ขึ้นไปบนรั้ว ทันใดนั้นฝูงหมาป่าราวกับรับรู้บางสิ่ง พวกมันเงยหน้าขึ้นมองไปที่หลี่เต้าอย่างพร้อมเพรียงกัน
ครู่ต่อมาจู่ๆ หมาป่าตัวหนึ่งก็ก้มหัวลง สอดหางไว้ระหว่างขาหลัง พฤติกรรมนี้ดูราวกับสามารถติดต่อกันได้ เพราะไม่นานหลังจากนั้นหมาป่าทั้งสองพันตัวก็แสดงท่าทางเช่นเดียวกัน
หลี่เต้าเข้าใจดี นี่คือท่าทางแสดงการยอมจำนน เนื่องด้วยเลือดวิเศษ ตอนนี้เขาจึงเป็นผู้นำของหมาปาทั้งสองพันตัว
“เสวี่ยปิง”
“ขอรับ”
“แจ้งให้กองทัพฝูถูมารวมตัวกัน”
ภายใต้การเรียกของเสวี่ยปิง ทหารกองทัพฝูถูสองพันนายที่ถูกส่งมาในหุบเขาได้มารวมตัวกัน
“รื้อรั้วออกให้หมด” หลี่เต้าออกคำสั่ง
หลังจากรั้วถูกรื้อออกทั้งหมด ฝูงหมาป่าสองพันตัวที่ผ่านการปรับสภาพไปแล้ว และกองทัพฝูถูสองพันนายก็ได้พบหน้ากันอย่างเป็นทางการ
เมื่อเทียบกับความงุนงงของฝูงหมาป่า ดวงตาของทหารกองทัพฝูถูทุกนายกลับเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้
พวกเขาเข้าใจดีว่าหมาป่าที่ปรับสภาพไปแล้วเหล่านี้จะกลายเป็นม้าศึกของพวกเขา แต่ละคนสำหรับกองทัพฝูถูสิ่งนี้น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าการได้เลื่อนตำแหน่ง ร่ำรวย หรือแต่งภรรยาเสียอีก
ล