ดินมาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
ที่เขาต้อนรับอย่างกระตือรือร้นนั้น ส่วนหนึ่งเป็นเพราะตำแหน่งและอำนาจของหลี่เต้าในดินแดนทางใต้ และอีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะการพัฒนาของตระกูลเถี่ยในดินแดนทางใต้ในปัจจุบัน
เดิมทีทุกคนไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักกับการที่เถี่ยซานเหนียงเลือกตั้งสาขาในดินแดนทางใต้ แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าในเวลาเพียงไม่ถึงสองเดือนที่มายังดินแดนทางใต้ สมาคมการค้าตระกูลเถี่ยจะสามารถตั้งมั่นในสถานที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ได้
หลังจากกลืนกินธุรกิจของสามตระกูลใหญ่ในเมืองเทียนหนาน สมาคมการค้าตระกูลเถี่ยก็กลายเป็นผู้ครองตลาดเพียงรายเดียวในเมืองเทียนหนานทันที
และด้วยการขยายอาณาเขตของหลี่เต้า ตระกูลเถี่ยก็ขยายตัวอย่างรวดเร็วเช่นกัน อาจกล่าวได้ว่ายกเว้นเขาหมื่นลี้ ปัจจุบันทั่วทั้งดินแดนทางใต้ล้วนตกอยู่ภายใต้อิทธิพลการค้าของตระกูลเถี่ยแล้ว
หลี่เต้าพยักหน้าถาม “ซานเหนียงอยู่หรือไม่?”
“อยู่ขอรับ ข้าจะ…”
ผู้ดูแลเถี่ยยังพูดไม่ทันจบ จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังแว่วมาจากเบื้องบน
“หัวหน้าหลี่ นึกไม่ถึงว่าท่านจะมีเวลาว่างมาหาข้าที่นี่”
เมื่อหลี่เต้าเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นเถี่ยซานเหนียงยืนนิ่งอยู่ข้างในราวระเบียงชั้นบนสุด ดวงตาคมงามคู่นั้นจ้องมองเขาไม่วางตา ส่วนขี้โหยวเอ่อร์ยืนอยู่ทางด้านข้างของนาง
ไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกผิดหรือไม่ แต่เขารู้สึกว่าในแววตาของเถี่ยซานเหนียงมีความน้อยใจอยู่บ้าง ราวกับกำลังมองชายใจร้ายคนหนึ่ง
