เป็นเด็กน้อยที่ปิดกั้นจิตใจเพราะสูญเสียแม่ไป จากนั้นด้วยการรวมตัวของกลุ่มห้าคนและการปรากฏตัวของเจ้าเสือ ก็ได้เปิดใจของสวีหู่สำเร็จแล้ว อย่าดูแค่รูปร่างภายนอก แต่ถ้าคิดตามอายุแล้วเขาก็เป็นเพียงเด็กอายุสิบสามปีธรรมดาที่มีจิตใจบริสุทธิ์คนหนึ่งเท่านั้น
หลี่เต้ากำชับว่า “สวีหู่ ต่อไปเจ้าจงติดตามพวกเขาไปเรียนรู้การร่วมศึก”
จากนั้นก็หันไปพูดกับจางเมิ่ง เสวี่ยปิง และคนอื่นๆ ว่า “ข้าฝากสวีหู่ไว้กับพวกเจ้า ไม่ได้หวังให้เขาเรียนรู้อะไรมากมาย เพียงแค่ให้เข้าใจคำสั่งปกติในกองทัพฝูถูก็พอ”
ในสนามรบทุกอย่างเปลี่ยนแปลงในชั่วพริบตา การสื่อสารปกติมักไม่ทันการณ์ คำสั่งจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องมี
“เข้าใจแล้วหัวหน้า”
พวกเขามองดูสวีหู่ที่ตัวใหญ่ดูน่าเกรงขามแต่กลับมีรอยยิ้มซื่อๆ บนใบหน้า พวกเขาไม่อาจเปรียบเทียบคนตรงหน้ากับคนที่เคยแย่งชิงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่พร้อมพวกเขาได้เลย ต้องรู้ว่าในตอนนั้นเพียงแค่คำสั่งเดียวจากหลี่เต้า สวีหู่ก็พร้อมจะสู้จนตายเพื่อฆ่าพวกเขาให้ได้
จางเมิ่งอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความอยากรู้ “หัวหน้า ที่เมืองเทียนหนานมีโจวเซิงกับเฉินโหยวอยู่แล้ว ท่านจะทำอะไรต่อไป”
“ข้าน่ะหรือ?” หลี่เต้ามองไปทางเมืองเทียนหนานแล้วพูดว่า “ข้าจะไปดูว่าอาวุธของข้าสร้างเสร็จหรือยัง”
ครึ่งวันต่อมา ที่สมาคมการค้าตระกูลเถี่ย
“ท่านผู้ว่าการ ท่านมาแล้ว” หลี่เต้าเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในสมาคมการค้าตระกูลเถี่ย ผู้ดูแลเถี่ยก็รีบเ
