จ้าเสือหมอบอยู่ด้านหลังสวีหู มันส่งเสียงครางเบาๆ ขณะจ้องมองหมาป่าดื่มยาวิเศษด้วยสายตากระหายอยาก
“หากอยากดื่ม ก็ดื่มอันนี้แล้วกัน”
พูดจบหลี่เต้าก็นำน้ำเต้าใบหนึ่งส่งออกมา นี่คือสิ่งที่พวกเสี่ยวเฮยดื่มเป็นประจำ ซึ่งมีประสิทธิภาพดีกว่ายาวิเศษในโอ่งน้ำ
สวีหูรับน้ำเต้ามาแล้วเปิดจุกดู กลิ่นหอมที่เข้มข้นกว่ายาวิเศษในโอ่งน้ำโชยออกมา
“ขอบคุณขอรับ” สวีหูถือน้ำเต้าเดินไปหาเจ้าเสือที่อยู่ข้างๆ
เจ้าเสือดื่มยาวิเศษในน้ำเต้าหมดในคำเดียว ดื่มเสร็จแล้วยังแลบลิ้นเลียริมฝีปาก แสดงสีหน้าว่ายังอยากดื่มอีก
แต่ไม่นานนักเจ้าเสือก็ตาพรามัว ล้มลงหลับไปในทันที
“เจ้าเสือ!” เมื่อเห็นภาพนี้สวีหู่ก็รู้สึกตื่นตระหนกโดยสัญชาตญาณ
“วางใจเถิด มันเพียงแค่หลับไปเท่านั้น อีกสักพักก็จะตื่นขึ้นมา”
พูดจบหลี่เต้าก็หันกลับไปมองฝูงหมาป่า หลังจากป้อนยาวิเศษไปแล้ว พวกหมาป่าที่ดื่มยาวิเศษก็เริ่มหลับใหลไปทีละตัว เข้าสู่กระบวนการเปลี่ยนแปลงและปรับสภาพที่ยาเศษมอบให้พวกมัน
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เจ้าเสือที่หลับไปเริ่มมีความเคลื่อนไหว
ขนบนตัวของมันเริ่มหลุดร่วง กรงเล็บก็เริ่มหลุดออก นี่คือสัญญาณว่ายาวิเศษเริ่มออกฤทธิ์แล้ว
อีกด้านหนึ่ง หมาป่าทั้งสองพันตัวก็เริ่มเข้าสู่กระบวนการเดียวกันทีละตัว
หลังจากขนและกรงเล็บหลุดร่วงไปแล้ว ไม่นานขนและกรงเล็บใหม่ก็เริ่มงอกออกมา
หลังจากที่ขนและกรงเล็บของเจ้าเสืองอกกลับมาครบถ้วนแล้ว ก็เกิดการเปลี่ยนแป
