็นสิ่งที่พวกเราจะต้องทำต่อไป นั่นคือการกวาดล้างศัตรูในเขาหมื่นลี้อย่างจริงจัง ในขณะที่ต้องรับประกันว่าเมืองเทียนหนานจะไม่เกิดปัญหาใดๆ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ทุกคนต่างหันไปมองที่หลี่เต้า
เพราะในความเห็นของพวกเขา การตัดสินใจทั้งสองนี้ขัดแย้งกันมาก ด้านหนึ่งคือการป้องกันไม่ออกไป อีกด้านหนึ่งคือการโจมตีเชิงรุก
โจวเซิงลุกขึ้นประสานมือคำนับและกล่าวว่า “ท่านผู้ว่าการ ในเขาหมื่นลี้มีเส้นทางอันตรายและซับซ้อน หากโจมตีเชิงรุกในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยจะเป็นผลเสียอย่างมากต่อพวกเรา”
“ข้ารู้” หลี่เต้ายิ้มพลางกล่าวว่า “แต่ปัญหานี้มีวิธีแก้ไขแล้ว”
“อันดับแรก เรื่องที่ไม่คุ้นเคยกับเขาหมื่นลี้ พวกเราสามารถร่วมมือกับตระกูลเหมียวได้”
เมื่อพูดจบเขาก็เหลือบมองเหมียวเมี่ยวซินที่อยู่ข้างกายแล้วกล่าวว่า “ในดินแดนทางใต้ คงไม่มีใครรู้จักเขาหมื่นลี้ดีไปกว่าพวกเจ้าตระกูลเหมียวแล้วกระมัง”
เหมียวเมี่ยวซินกล่าวเสียงเบา “ตราบใดที่ไม่ได้ลึกเข้าไปในใจกลางเขาหมื่นลี้ ตระกูลเหมียวก็สามารถนำทางได้ทุกที่”
หลี่เต้าพยักหน้าแล้วพูดต่อว่า “ส่วนเรื่องการเดินทางในเขาหมื่นลี้…”
พอพูดถึงตรงนี้สายตาของเขาก็มองไปยังสวีหูและเจ้าเสือที่หมอบนั่งอยู่ข้างกาย
เจ็ดวันต่อมา ในป่าเขาแห่งหนึ่งบริเวณรอบนอกของเขาหมื่นลี้
พร้อมกับเสียงคำรามของเสือที่ดังสนั่นฟ้า ภูเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนทีละน้อย
เมื่อมองไปไกลๆ ก็เห็นนกนับร้อยบินกระเจิงในป่าเขา สัตว์ป่า