ทั้งหมดที่ควรสร้างในคราวเดียวนั้นเป็นทั้งความเสี่ยงและเป็นทั้งโอกาสด้วย
หากเขาค่อยๆ หยั่งเชิง ใครจะรู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะจัดการคนพวกนี้
ในเมื่อตอนนี้ได้สร้างศัตรูทั้งหมดแล้ว บางคนอาจไม่รอให้เขาลงมือก่อน
เมื่อเทียบกับศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ เขาชอบความรู้สึกการหงายไพ่แบบนี้มากกว่า
ดังนั้นหลี่เต้าจึงพูดว่า “ในเมื่อสถานการณ์ปัจจุบันไม่เป็นไปตามแผนเดิม ก็เปลี่ยนแผนเสียเลย”
“และวันนี้ข้ามาที่นี่ก็เพื่อบอกเรื่องนี้กับพวกเจ้า”
“ประการแรก ตอนนี้ให้ระงับการจัดการนอกเมืองเทียนหนานไว้ก่อน แล้วมุ่งเน้นเสริมความแข็งแกร่งทุกอย่างภายในเมืองเทียนหนานเพื่อป้องกันคนที่ไม่หวังดีลอบทำร้าย”
แม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะไม่กล้าลงมือกับเขาผู้เป็นผู้ว่าการง่ายๆ แต่พวกคนใต้บังคับบัญชาของเขากลับไม่ได้รับสิทธิ์พิเศษเช่นนั้น
หากสูญเสียคนใต้บังคับบัญชามากเกินไป เมื่อเผชิญหน้ากับดินแดนทางใต้อันกว้างใหญ่ เขาเพียงคนเดียวก็ไม่อาจทำอะไรได้มากนัก
ท้ายที่สุดแล้วเขาไม่ได้เป็นเหมือนตอนอยู่ที่ชนเผ่าเป่ยหมานที่รู้แต่เพียงการฆ่าฟันเท่านั้น เขายังต้องปกครองดูแลสถานที่แห่งนี้ด้วย
ดังนั้นจึงต้องรับประกันความปลอดภัยของคนใต้บังคับบัญชาเป็นอันดับแรก
หลี่เต้ามองไปที่โจวเซิง “เรื่องนี้ให้เจ้าโจวเซิงเป็นผู้จัดการ ข้าจะให้เฉินโหยวคอยช่วยเจ้า”
“เข้าใจแล้วขอรับ”
โจวเซิงและเฉินโหยวสบตากันครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าตอบรับ
“ส่วนประการที่สอง ซึ่งเป
