ท่อนบนของเขากลายเป็นเศษผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อย เผยให้เห็นร่างกายอันสมบูรณ์แบบที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้า
เมื่ออู่คุนเห็นว่าหลี่เต้าไม่เพียงดิ้นรนหลุดพ้นออกจากเส้นใยมาได้ แต่กลับไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด
“เจ้าเป็นปีศาจอะไรกันแน่!” อู่คุนถามอย่างอดไม่ได้
หลี่เต้าไม่ได้พูดอะไร สายตาของเขามองไปยังราชันกู่หยกขาวที่อยู่ไม่ไกลข้างหน้า ก่อนจะเบนสายตาไปที่อู่คุน พลังทั้งหมดของปรมาจารย์กู่ส่วนใหญ่อยู่ที่กู่ ส่วนตัวปรมาจารย์กู่เองไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก ในเมื่อเป็นเช่นนั้น งั้นก็…
อู่คุนที่กำลังจะพูดอะไรต่อ จู่ๆ ก็พลันรู้สึกถึงกลิ่นอายสังหาร เขาเข้าใจในทันทีว่าหลี่เต้ากำลังจะทำอะไรจึงรู้สึกไม่ดีอย่างมาก
สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป ปรมาจารย์กู่จะไม่กังวลเกี่ยวกับภัยคุกคามต่อตัวเองมากนัก เพราะปรมาจารย์กู่ที่แท้จริงจะไม่มีกู่เพียงชนิดเดียวอยู่บนร่างกาย แม้จะส่งกู่ออกไปโจมตี แต่บนร่างกายก็ยังมีกู่ที่คอยปกป้องตัวเองโดยเฉพาะ
แต่ปัญหาคือ เมื่อเผชิญหน้ากับหลี่เต้าผู้สามารถปราบกู่ทั่วไปได้ กู่ธรรมดาก็ไม่สามารถปกป้องเขาได้เลย เว้นแต่ว่าเขาจะสามารถควบคุมราชันกู่ได้อีกตัวหนึ่ง
“ปกป้องข้า!” เมื่อคิดได้ดังนั้นอู่คุนก็เรียกราชันกู่หยกขาวกลับมาทันที
หลี่เต้าเคลื่อนไหวรวดเร็ว แต่ราชันกู่หยกขาวก็ไม่ช้าเช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อร่างกายของกู่มีขนาดเล็ก ภายใต้การควบคุมของอู่คุนจึงยิ่งเคลื่อนไหว
