ได้เร็วขึ้น
มันรีบบินมาขวางกั้นระหว่างทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นเช่นนั้นหลี่เต้าก็ขมวดคิ้วแล้วตัดสินใจยื่นมือไปคว้าราชันกู่หยกขาวทันที เขาคิดว่าอู่คุนคงจะควบคุมราชันกู่หยกขาวให้หลบหลีก แต่ไม่คาดคิดว่าราชันกู่หยกขาวจะถูกเขาจับไว้ได้
ในขณะที่หลี่เต้าทำท่าจะควบคุมราชันกู่หยกขาวไว้ในมือเดียว จู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ฝ่ามือทำให้เขาปล่อยมือโดยไม่รู้ตัว เมื่อเขาก้มลงมองก็พบว่าที่ฝ่ามือมีรอยกัดเล็กๆ เพิ่มขึ้นมา
ต้องบอกว่าสมกับเป็นราชันกู่ ถึงกับสามารถกัดผิวหนังที่ผ่านการเปลี่ยนแปลงของเขาได้ แต่ก็แค่กัดเข้าเล็กน้อย เพราะปากของราชันกู่ก็มีขนาดเพียงเท่านั้น บาดแผลเล็กๆ เพียงเท่านี้หากเขาไม่ทันสังเกตเห็น อาจจะหายเองไปแล้วก็ได้
ในเมื่อไม่สามารถจับโจรด้วยการจับหัวหน้าก่อนได้ ก็จำเป็นต้องจัดการทั้งสองพร้อมกัน เดิมทีเขาคิดว่าเห็นแก่ตระกูลเหมียวที่ยอมสวามิภักดิ์ จึงจะลองช่วยพวกเขารักษาราชันกู่ที่ดูหายากนี้ไว้ แต่ในเมื่อไม่สามารถทำได้ก็ช่างมันเถอะ
ดังนั้นหลี่เต้าจึงลงมืออีกครั้งโดยไม่ลังเล อีกด้านหนึ่งราชันกู่หยกขาวที่อยู่ภายใต้การควบคุมของปรมาจารย์กู่อู่คุนได้ขวางเขาไว้ทันที เมื่อเผชิญหน้ากับหลี่เต้า เส้นใยนับไม่ถ้วนพลันพุ่งเข้าใส่เขาเช่นเดียวกัน ทว่าครั้งนี้มันไม่ได้พันรัดแต่กลับพุ่งเข้าใส่เขาแทน
เมื่อเห็นภาพนั้นหลี่เต้าก็หลบหลีกพลางคว้าเส้นใยทั้งหมดมาไว้ในมือ “มานี่!”
พร้อมกับการที่เขาใช้มือก