งจะดูไม่ได้
ทว่า หากความปรารถนาของมนุษย์สามารถควบคุมได้ง่าย เช่นนั้น บาปก็คงไม่เกิดขึ้น
โดยเฉพาะผู้ที่ฝึกวิชาชั่วร้ายอย่างพลังปีศาจเลือด พวกเขาคุ้นเคยกับการทำตามความปรารถนาโดยสัญชาตญาณมานานแล้ว
การยับยั้งชั่งใจชั่วครู่อาจทนได้ แต่เมื่อความปรารถนานั้นถาโถมเข้ามาไม่หยุด ยิ่งข่มไว้ก็ยิ่งรุนแรง ผลลัพธ์จึงมีเพียงอย่างเดียว
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใด ความคิดอันรุนแรงสายหนึ่งพลันผุดขึ้นในสมองของซุนเต๋อโหว
“แค่นิดเดียว! ดูดเพียงนิดเดียวคงไม่มีปัญหาอะไรกระมัง”
จากการตัดสินใจโดยอาศัยประสบการณ์ของบรรพบุรุษตระกูลซุนทั้งสองท่าน พลังปราณโลหิตเหล่านี้จะเกิดปัญหาก็ต่อเมื่อดูดซับในปริมาณหนึ่งเท่านั้น
ดังนั้น เขาจึงคิดว่าดูดแค่เพียงเล็กน้อยเพื่อบรรเทาความอยากก็พอ
เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว ความปรารถนาในใจของซุนเต๋อโหวก็เหมือนเปิดช่องโหว่ขึ้น ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าความคิดนี้เป็นไปได้
ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจลองดูดหนึ่งครั้ง
และสาบานในใจว่าจะดูดเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ไม่มากไปกว่านี้อย่างเด็ดขาด
หลังจากตัดสินใจแล้ว ซุนเต๋อโหวก็สูดหายใจลึก ค่อย ๆ ปล่อยวิชาปีศาจเลือดในร่างออกมาเล็กน้อย
ภายใต้อิทธิพลของวิชาปีศาจเลือด เขาดูดพลังปราณโลหิตสายหนึ่งเข้าสู่ร่างกาย
และในขณะนั้นเอง ร่างกายของซุนเต๋อโหวก็สั่นสะท้านขึ้นมาตามสัญชาตญาณ
พลังปราณโลหิตสายนี้ทำให้เขารู้สึกสุขสมอย่างยิ่ง!
แต่หลังจากได้สัมผัสความสุขสมก็ถึงเวลาที่ต้องตั
