ดสินใจ หยุดหรือว่า…
หลังลังเลเพียงชั่วครู่ ซุนเต๋อโหวก็มีการตัดสินใจรอบใหม่ในใจ
“งั้นก็ดูดอีกครั้งหนึ่งแล้วกัน”
ในเมื่อบรรพบุรุษทั้งสองท่านดูดมากขนาดนั้นยังไม่มีปัญหา เขาดูดสองครั้งคงไม่มีปัญหาหรอก
ส่วนคำสาบานก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขาโยนทิ้งไปจากความคิดหมดแล้ว
ซุนเต๋อโหวไม่รู้ว่า เมื่อความปรารถนาเข้าครอบงำแล้ว การประนีประนอมมีเพียงสองทางเลือก คือไม่ทำเลยสักครั้ง หรือทำนับครั้งไม่ถ้วน
ในขณะเดียวกัน เขาก็หาข้ออ้างมากมายให้กับตัวเอง
เมื่อได้ดูดซับพลังปราณโลหิตครั้งที่สองแล้ว เขาก็รีบคิดหาข้ออ้างอื่นเพื่อให้ตัวเองมีโอกาสดูดซับครั้งที่สาม
และตั้งแต่ครั้งที่สามเป็นต้นไป กำแพงในใจของซุนเต๋อโหวก็เริ่มพังทลาย
หลังจากดูดซับไปไม่รู้กี่ครั้ง กำแพงสุดท้ายในใจเขาก็สลายไป
ในตอนนี้ แม้เขาจะอยากหยุด ก็ไม่สามารถหยุดได้แล้ว วิชาปีศาจเลือดที่หมุนเวียนในร่างกายของเขา ไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอีกต่อไป
หากไม่ใช่เพราะสัญชาตญาณบอกเขาว่าสนามรบที่อยู่ห่างออกไปนั้นอันตราย เขาอาจจะพุ่งเข้าไปในใจกลางการต่อสู้ระหว่างหลี่เต้ากับบรรพบุรุษตระกูลซุนเพื่อดูดซับสักครั้ง
แม้แต่ซุนเต๋อโหวที่อยู่แค่รอบนอกยังไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ แล้วบรรพบุรุษตระกูลซุนที่ถูกพลังปราณโลหิตอันมหาศาลปะทะใส่หน้าล่ะ?
ในตอนนี้ เขาก็ตกอยู่ในวังวนเดียวกับที่ซุนเต๋อโหวเคยตกอยู่
ในขณะที่ต้องต่อกรกับหลี่เต้า เขาก็ต้องควบคุมสัญชาตญาณของร่างกายไปพร้อ
