นักชั่วคราวครั้งนี้ ก็เดินตรงมายืนตรงกลางพระที่นั่งไท่เหอ ท่ามกลางเหล่าขุนนางฝ่ายทหารและฝ่ายปกครอง
ฮ่องเต้มองหยางหลินด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ไม่ปิดบังความรู้สึก ตรัสขึ้นว่า “ในครั้งนี้ ท่านไท่ผิงกงได้สร้างความดีความชอบไว้ใหญ่หลวง เราต้องมอบรางวัลอย่างงามให้แน่นอน ท่านไท่ผิงกงมีความปรารถนาสิ่งใดหรือไม่ สามารถบอกมาได้ทั้งหมด ตราบใดที่อยู่ในวิสัยที่เราทำได้ เราจะมอบให้ท่านอย่างแน่นอน”
เมื่อได้ยินดังนั้น หยางหลินก็ประสานมือคำนับและกล่าวว่า “การรับใช้ฝ่าบาท รับใช้ต้าเฉียน เป็นหน้าที่ของข้า ข้าไม่มีสิ่งใดที่ปรารถนา หากจะมีความปรารถนาจริง ๆ ก็ขอเพียงให้ฝ่าบาทปลอดภัย และต้าเฉียนมั่นคงเท่านั้น”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ฮ่องเต้พลันตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะดัง ๆ ออกมา “ข้าปลอดภัย ต้าเฉียนก็ปลอดภัย ทั้งสองอย่างนี้ล้วนทำให้เจ้าพอใจแล้ว ดังนั้นท่านไท่ผิงกงควรจะปรารถนาสิ่งอื่นบ้างเถิด เจ้าได้สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ให้แก่ต้าเฉียน หากไม่มอบรางวัลให้เจ้า จะให้ใต้หล้ามองเราอย่างไร?”
จากนั้นเขาก็มองไปยังขุนนางทั้งหลาย แล้วกล่าวต่อว่า “พวกเจ้าว่าใช่หรือไม่?”
“ฝ่าบาทตรัสถูกต้องแล้ว ท่านไท่ผิงกง เจ้าเสนอความต้องการบางอย่างเถิด อย่าทำให้ฝ่าบาทลำบากพระทัยเลย ฝ่าบาทมีรางวัลพระราชทาน ท่านไท่ผิงกงควรรับไว้ มิเช่นนั้นหากพวกข้ามีความดีความชอบในภายหลัง เจ้าจะให้พวกข้าวางตัวอย่างไร”
ในไม่ช้า ก็มีขุนนางท
