ยางหลินกล่าว หยางเหยียนมีข้อบกพร่องมากมาย แต่ข้อบกพร่องเหล่านั้นสรุปได้เพียงสองคำว่า ‘หัวรั้น’ เท่านั้น
ใต้บังคับบัญชาของเขาขาดคนหัวรั้นหรือ? ไม่ขาดเลยสักนิด มากไปหนึ่งคนหรือน้อยไปหนึ่งคนก็ไม่มีปัญหาอะไร
และอีกอย่างหนึ่ง มีหยางเหยียนอยู่ เขาก็ไม่กลัวว่าหยางหลินจะไม่ให้เกราะหนักหนึ่งพันสี่ร้อยชุดนั้นแก่เขา
พูดง่าย ๆ ท่านก็คงไม่อยากให้หลานชายของท่านออกสนามรบโดยไม่มีเกราะหนักสวมใช่ไหม ชุดที่ขาดไปหนึ่งชุดนั้น อาจจะเป็นชุดที่ควรจะให้หลานชายของตัวเอง
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลังจากได้ยินคำพูดของท่านปู่ของตนเอง หยางเหยียนก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้ และเข้าใจว่าคราวนี้ท่านปู่จริงจังแล้ว
เกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาได้แต่สบถในใจว่า เจ้าบ้าฉีเซิ่ง! ในความคิดของหยางเหยียน ทุกอย่างเริ่มต้นจากฉีเซิ่งที่ทำให้ท่านปู่ของเขาเริ่มมองเขาไม่ดี
ไม่นานหลังจากนั้น เมื่อได้สั่งการทุกอย่างที่ควรสั่งเรียบร้อยแล้ว หยางหลินก็ออกเดินทางพร้อมกับคนของเขา
เมื่อเห็นหยางเหยียนที่ยืนอยู่ด้านข้างมองตามด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ หลี่เต้าก็พูดล้อเล่นว่า “ตอนนี้ถ้าวิ่งตามไปก็ยังทัน”
“ไม่ ๆ ๆ!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หยางเหยียนก็รีบส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง เมื่อครู่หยางหลินได้บอกเขาไว้ว่า ถ้าเขากล้าแอบหนีกลับไป ก็ให้เตรียมตัวโดนตีทุกวันได้เลย ดังนั้น เขาเชื่อฟังอยู่ที่นี่ดีกว่า
หลังจากหยางหลินจากไป อีกไม่กี่วันต่อมา หลิวซ่านและคนอื่น ๆ ก็นำกองทัพใหญ่แห
