นนี้กำลังพักฟื้นอยู่ข้างหลัง แต่ข้าขอแนะนำเจ้าว่า…”
“บาดเจ็บหรือ?”
หยางเหยียนยังฟังหลี่เต้าไม่ทันจบ ก็เดินไปทางด้านหลังของขบวนด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
ไม่นานหลังจากนั้น ก็มีเสียงด่าทอดังขึ้นจากด้านหลังของขบวน
ครู่ต่อมา หยางเหยียนก็หนีกลับมาด้วยใบหน้าบวมเป่งเหมือนหมู ดวงตาที่เต็มไปด้วยความน้อยใจมองไปยังหลี่เต้า
หลี่เต้าส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “ข้ากำลังจะบอกเจ้าว่าท่านผู้บัญชาการอารมณ์ไม่ดีอยู่ ข้าอยากจะเตือนให้เจ้ารออีกสักพักค่อยไปพบเขา แต่เจ้าวิ่งเร็วเกินไป”
ทันใดนั้น หลี่เต้าดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามว่า “แม่ทัพเสิ่นกลับมาหรือยัง?”
มีคนตอบว่า “ขอรายงานรองผู้บัญชาการ แม่ทัพเสิ่นกลับมาก่อนพวกท่านแล้ว เดิมทีเขาก็อยากจะออกมาต้อนรับท่านและผู้บัญชาการเช่นกัน แต่ไม่รู้ว่าทำไมถูกเฉินโหยวกักตัวไว้ข้างใน”
“หากท่านต้องการพบแม่ทัพเสิ่น ข้าจะไปแจ้งเขาแทนท่านดีหรือไม่”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลี่เต้าก็เข้าใจอะไรบางอย่างอย่างรวดเร็ว จึงกล่าวว่า “ไม่ต้องหรอก ข้าจะไปเองก็พอ”
บทที่ 267 ผลข้างเคียงของพลังปราณโลหิตพูดจบ เสิ่นจงทำท่าจะจากไป
“นั่งลงเดี๋ยวนี้!”
เมื่อเห็นเสิ่นจงกำลังจะจากไป หยางหลินก็เอ่ยขึ้นทันที ทำให้ฝีก้าวของเสิ่นจงชะงักกึกอยู่กับที่
“ท่านหยา…”
ไม่ทันที่เสิ่นจงจะพูดจบ หยางหลินก็เอ่ยขัดประโยค “เจ้าอย่าคิดจะหนี ตั้งแต่วันนี้จนกว่าข้าจะออกจากด่านฟู่เฟิง งานบริหารทั้งหมดของด่านฟ
