ี้
ในเวลาเดียวกัน กองทัพสองกองที่แยกจากหลี่เต้าไป ซึ่งมีกำลังพลกองละสี่หมื่นนาย ภายใต้การนำของไป๋เฉี่ยนและโม่เฉี่ยน ก็ได้เผชิญหน้ากับศัตรูของพวกเขาแล้ว
มาถึงตอนนี้ พวกเขาได้เข้าใจแล้วว่าสิ่งที่หลี่เต้าพูดนั้นเป็นความจริง การติดตามพวกมันมา ช่วยให้พวกเขาหาศัตรูเจอได้
ดังนั้น ฝั่งเผ่าลั่วอวิ๋นที่หลี่เต้าอยู่ จึงบุกโจมตีไปพร้อมกันสามทิศทาง กวาดล้างชนเผ่าน้อยใหญ่ที่อยู่ภายใต้เผ่าลั่วอวิ๋นไปตลอดทาง
…
สองวันต่อมา
ณ ดินแดนของเผ่าเลี่ยหั่ว ขณะนี้ หยางหลินนำกองทัพปราบชนเผ่าใหญ่ที่อยู่ภายใต้เผ่าเลี่ยหั่วเสร็จสิ้นไปอีกหนึ่งเผ่า
ตอนนี้พวกเขากำลังตั้งเตาหุงหาอาหาร กินเนื้อวัวและแกะที่ยึดมาได้จากชนเผ่าใหญ่แห่งนี้
ภายในกระโจมชั่วคราวแห่งหนึ่ง หยางหลินกำลังพินิจพิเคราะห์แผนที่บนโต๊ะอย่างละเอียด จนไม่มีเวลาแตะต้องเนื้อวัวและแกะย่างที่วางอยู่ข้าง ๆ
ตอนนี้เขามีเป้าหมายเพียงอย่างเดียว นั่นคือการคำนวณหาที่ตั้งของราชสำนักของเผ่าเลี่ยหั่ว จากตำแหน่งของชนเผ่าน้อยใหญ่ที่พบระหว่างทาง
“ที่นี่ไม่ใช่ อืม… ที่นี่ก็ไม่ใช่”
หยางหลินค่อย ๆ คัดที่ต่าง ๆ ออกไปทีละแห่งขณะมองแผนที่บนโต๊ะ
ในตอนนั้นเอง ม่านกระโจมถูกเปิดออก แม่ทัพนายหนึ่งวิ่งเข้ามาจากด้านนอก
เขาประสานมือคำนับพลางกล่าว “ท่านแม่ทัพใหญ่ พวกสอดแนมที่ส่งไปสำรวจภูมิประเทศกลับมาแล้วขอรับ นี่คือข้อมูลที่พวกเขาสืบมาได้”
เมื่อพูดจบ แม่ทัพนายนั้นก็ล้วงม้วนหนังแกะหลา
