เมืองแห่งด่านฟู่เฟิง
หยางหลินและเหล่าแม่ทัพทั้งหลายต่างรวมตัวกันอยู่ที่นี่
เมื่อมองลงไปตามแนวกำแพงเมืองก็เห็นศีรษะของผู้คนมากมายแน่นขนัดอยู่เบื้องล่าง ทอดยาวหลายร้อยจั้ง รวมทั้งสิ้นทหารเกือบสองแสนนาย
ขณะนี้ กองทัพสองแสนนายภายใต้การจัดการของผู้นำแต่ละกอง ต่างยืนนิ่งเงียบอย่างเป็นระเบียบใต้กำแพงเมือง
หยางหลินเดินไปที่กำแพงเมือง มองดูเหล่าทหารเบื้องล่าง
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาโบกมือสั่งการ “แจกเสบียง!”
พร้อมกับเสียงสั่งการของหยางหลิน รถม้าบรรทุกเสบียงหลายคันค่อย ๆ เคลื่อนออกมาจากประตูเมือง
เมื่อเห็นเสบียงบนรถม้าเหล่านั้น ทหารส่วนใหญ่ในกองทัพสองแสนนายต่างเผยสายตาที่ไม่ปิดบังความปรารถนา
แต่ขณะเดียวกัน ในแววตาของพวกเขายังเจือไปด้วยความสงสัยอย่างเข้มข้น เพราะในช่วงกว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมา พวกเขาแต่ละคนมีเสบียงให้กินเพียงวันละมื้อเท่านั้น
รถม้าบรรทุกเสบียงทยอยออกมา แล้วเริ่มแจกจ่ายเสบียงให้แก่ทหารโดยรอบตามหน่วยกองพันภายใต้การจัดการของเฉินโหยว
หลังจากผ่านไปชั่วก้านธูป การแจกจ่ายเสบียงทั้งหมดก็เสร็จสิ้น
ในตอนนั้นเอง หยางหลินก็เริ่มกล่าวต่อ
“บัดนี้ พวกเจ้าทุกคนได้รับเสบียงคนละห้าวันแล้ว”
“พวกเจ้าคงสงสัยว่าทำไมข้าถึงใจดีเช่นนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ข้ายังจำกัดอาหารของพวกเจ้าอยู่เลย”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนต่างเงียบกริบ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัย และแล้วหยางหลินก็ให้คำตอบ
“เพราะว่าเสบียงที่พวก
