งหลิน เสิ่นจงก็แสดงสีหน้าชื่นชม ในใจคิดว่า สมกับที่ตัวเขายังอ่อนวัยอยู่นัก วรยุทธ์ยังไม่ถึงขั้น ไม่อาจฝึกให้หน้าด้านได้ถึงเพียงนี้ แต่เมื่อได้ฟังถึงตอนท้าย เขาจึงเริ่มเข้าใจบ้างเล็กน้อย
“เช่นนั้น ท่านผู้อาวุโสหยาง ท่านเตรียมจะเลือกผู้ใดนำทัพ”
“เลือกผู้ใดหรือ?”หยางหลินครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยปาก“การที่ข้าลงมือเองคงจะไม่เหมาะสม”
เสิ่นจง “???”
ถ้าเหมาะสม ท่านก็คิดจะลงมือเองอย่างนั้นหรือ ในที่สุด หลังจากหยางหลินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจลงความเห็น
“ให้หยางเหยียนไปแข่งแทนข้าในครั้งนี้แล้วกัน”
“หยางเหยียน?”
เสิ่นจงพลันรู้สึกว่าฝั่งของหลี่เต้ายิ่งไม่มีทางชนะ แม้ว่าผลงานของหยางเหยียนหลังจากมาถึงด่านฟู่เฟิงจะไม่ค่อยได้มาตรฐานนัก แต่อย่างไรเสีย เขาก็เป็นถึงบุตรตระกูลแม่ทัพ ได้รับการอบรมบ่มเพาะมาอย่างดีตั้งแต่เยาว์วัย หลี่เต้านำสตรีเหล่านั้นมาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ในเขตภูเขาธรรมดา ๆ อายุก็ห่างจากหยางเหยียนอยู่มาก เมื่อเปรียบเทียบกันเช่นนี้ ผลลัพธ์ของการประลองครั้งนี้อาจจะปรากฏชัดตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มเสียด้วยซ้ำ
หลังจากออกมาจากห้องโถงใหญ่ของจวนแม่ทัพ หลี่เต้าก็รีบไปหาพวกหลิวซิ่วเอ๋อร์ที่ได้รับการจัดสรรที่พักจากจางเมิ่งเรียบร้อยแล้ว หลิวซิ่วเอ๋อร์รีบเข้ามาถามว่า
“รองแม่ทัพ ที่จวนแม่ทัพไม่ได้รังแกท่านใช่หรือไม่”
“ไม่มี”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิวซิ่วเอ๋อร์และคนอื่น ๆ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แ
