ต่คำพูดที่ตามมาทำให้พวกนางตื่นตระหนกในทันที
“แม้จะไม่ได้รังแกข้า แต่กลับจะมารังแกพวกเจ้า”
หลี่เต้ามองสีหน้าที่เปลี่ยนไปของหลิวซิ่วเอ๋อร์แล้วหัวเราะเบา ๆ
“แต่ข้าเชื่อมั่นในตัวพวกเจ้า”
จากนั้นเขา ก็เล่าเรื่องการพนันกับหยางหลินให้ฟัง หลังจากฟังจบ พวกหลิวซิ่วเอ๋อร์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขอเพียงมีโอกาสก็พอ ส่วนการประลองที่หลี่เต้ากล่าวถึง หากเป็นพวกนางก่อนการปรับสภาพอาจจะกังวล แต่ตอนนี้พวกนางเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ
หลิวซิ่วเอ๋อร์ก้าวออกมาพูดอย่างจริงจัง
“รองแม่ทัพวางใจได้ ข้าและพี่น้องทั้งหลายขอสาบานว่าจะไม่ทำให้ท่านขายหน้า”
หญิงสาวทั้งหมดต่างแสดงสีหน้ามั่นอกมั่นใจ หลี่เต้ามองภาพตรงหน้าแล้วยิ้มบาง
“ผ่อนคลายหน่อย ไม่ต้องเครียดก็พอ”
พูดจบเขาก็โบกมือเรียกเสวียปิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
“หัวหน้า”
“ไปหาช่างตีเหล็กมาช่วยทำหน้ากากให้พวกนาง รูปแบบ…”
หลี่เต้าบอกความต้องการของตนไปหนึ่งรอบ หลังจากฟังจบ เสวียปิงก็พยักหน้าแล้วรีบหมุนตัวจากไป จากนั้นหลี่เต้าจึงหันไปมองหลิวซิ่วเอ๋อร์และคนอื่น ๆ
“สามวันนี้พวกเจ้าพักผ่อนเก็บเรี่ยวแรงที่นี่ก่อน หลังจากนั้นข้าจะพาพวกเจ้าไปร่วมการประลอง”
ในตอนนั้น จิ่วเอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างได้วิ่งออกมาพูดอย่างร้อนรน
“คุณชาย แล้วข้าเล่า”
หลี่เต้ายื่นมือลูบเส้นผมงามของนาง แล้วเอ่ยว่า
“เจ้าก็อยู่ที่นี่กับซิ่วเอ๋อร์และคนอื่น ๆ เถอะ”
“ได้เจ้าค่ะ”
จิ่วเอ๋อร์แม้จะอาลัยอาวรณ์ แต่ก็เข
