ือนดั่งเช่นตัวเขาเอง ที่ได้เผชิญหน้ากับการโจมตีของกองทัพวิญญาณจากสามเผ่า รวมไปถึงพิษเพลิงโลหิต แต่ก็ยังสามารถต้านทานมาได้เดือนกว่า เกือบเอาชีวิตไม่รอด
แต่ผู้ที่อยู่ในขั้นปรมาจารย์ผู้นี้ กลับถูกสังหารไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
เสิ่นจงไม่ได้สงสัยในความถูกต้องของเรื่องนี้แต่อย่างใด เพราะเรื่องเช่นนี้ไม่มีทางปิดบังได้ สามารถสืบสาวราวเรื่องได้โดยง่าย
จากนั้น เมื่อเสิ่นจงพลิกไปดูด้านหลังของสมุดบันทึก เขาก็นิ่งเงียบเมื่อเห็นรายชื่อที่ถูกขีดฆ่าทิ้งมากมาย เพราะทุกชื่อที่ถูกขีดฆ่านั้น หมายถึงการสูญเสียทหารใต้บังคับบัญชาของเขาไปหนึ่งนาย
แม้ว่าครึ่งแรกของชีวิตเขาจะผ่านความตายมามากมาย แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่อาจชินชาได้
ในที่สุด เสิ่นจงก็ส่งสมุดบันทึกในมือคืนให้หลี่เต้า
“เมื่อทำการนับจำนวนเรียบร้อยแล้ว ต่อไปเจ้าจงเขียนฎีกาถวายรายงานต่อฝ่าบาทเถิด”
หลังจากพูดจบ ทั้งร่างของเสิ่นจงก็ตกอยู่ในความเงียบ
หยางหลินที่อยู่ด้านข้างดูเหมือนจะเข้าใจ จึงตบบ่าเขาเบา ๆ เพื่อปลอบประโลม
หลี่เต้ารับสมุดบันทึกเอาไว้ กวาดตาอ่านอย่างรวดเร็วแล้วจดจำเนื้อหาทั้งหมดไว้ในใจ
หลังจากผ่านไปหนึ่งก้านธูป
หลี่เต้าได้เขียนฎีกาออกมาหลายฉบับ
หลังจากนั้น เขาให้หยางหลินและเสิ่นจงตรวจดูก่อน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีปัญหาใด จึงให้เสวียปิงนำไปแจกจ่าย
…
สิบวันต่อมา
เมืองหลวงแห่งต้าเฉียน
เป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์และเจริญรุ่งเรืองที่สุดในทวีป
ไม่ว่าภาย
