นอกจะเป็นอย่างไร เมืองหลวงก็ยังคงสงบร่มเย็นเสมอ
ยามเช้า ภายในวังหลวง
การเข้าเฝ้าประจำวันกำลังจัดขึ้นตามปกติ ณ พระที่นั่งไท่เหอ ในท้องพระโรง
ภายใต้การประคองของขันทีคนสนิท ฮ่องเต้จ้าวซิ่งแห่งต้าเฉียน กำลังประทับบนบัลลังก์มังกร
“ผู้ใดมีเรื่องกราบทูล จงทูลมา หากไม่มี จงถอยออกไป”
หลังจากที่ฮ่องเต้ประทับเรียบร้อยแล้ว ขันทีคนสนิทก็ประกาศเสียงดังแก่เหล่าขุนนาง
ทันทีที่เสียงประกาศจบ ในหมู่ขุนนางก็มีผู้หนึ่งก้าวออกมา ประสานมือคำนับฮ่องเต้
“ฝ่าบาท กระหม่อมมีเรื่องจะกราบทูล”
ฮ่องเต้จ้าวซิ่งยกพระหัตถ์ขึ้นเล็กน้อย “จงว่ามา”
“ทูลฝ่าบาท เมืองเฟิงโจวประสบภัยหิมะตกติดต่อกัน ภัยพิบัติจากหิมะดำเนินมาสองเดือนแล้ว ขณะนี้ความเสียหายรุนแรงยิ่ง ขอพระองค์โปรดจัดสรรเงินเพื่อบรรเทาทุกข์ภัยพิบัติด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
“เมืองเฟิงโจวหรือ?”
ฮ่องเต้ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนรำพึงว่า “เมืองที่แต่เดิมขึ้นชื่อเรื่องที่นาอุดมสมบูรณ์ กลับต้องประสบภัยหิมะเช่นนี้ เอาเถอะ เจ้าไปยื่นคำร้องที่กรมคลังได้ แต่ก่อนเมืองอื่น ๆ ต่างได้รับผลประโยชน์จากเฟิงโจว บัดนี้ก็ถึงเวลาที่พวกเขาต้องตอบแทนแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น ขุนนางผู้กราบทูลเรื่องนี้ก็ร่ำไห้น้ำตานอง รีบคุกเข่าลงทันที
“กระหม่อมขอกราบขอบพระทัยในพระมหากรุณาธิคุณแทนราษฎรนับล้านของเมืองเฟิงโจวพ่ะย่ะค่ะ”
หลังจากขุนนางผู้นั้นถอยออกไป พระองค์ก็ทรงทอดพระเนตรมองผู้อื่นแล้วตรัสถาม “ยังมีเรื่องใ
